Pétur Gautur listmálari er afar ósáttur við stuðningsheimili fyrir karlmenn sem stríða við fíkn og staðsett er á Njálsgötu. Pétur á næsta hús við hliðina, þar sem börn hans og móðursystir búa, og segir hann sambýlið við þessa skjólstæðinga félagsþjónustunnar vera skelfilegt.
„Þetta er hræðilegt tilraunaverkeni sem engan enda tekur. Öskur og læti allar nætur, margir lögreglubílar í götunni og oft sjúkrabíll. Öll með bláu ljósin á fullu, engin gardína sér við þeim, öll gatan vaknar með andfælum oft í mánuði. Af hverju er verið að troða þessu inn í íbúahverfin þar sem öryggi og friðsæld eiga bara heima?“segir Pétur í samtali við DV.
Pétur segir aldraða móðursystur sína búa í húsinu við hliðina og hún sé mjög óttaslegin. „Móðursystir mín á hálft húsið móti mér. Hún er núna mjög fullorðin, verður 95 ára á árinu. Hef reynt að setja börnin mín í húsið til að hún sé ekki ein (hún á engin börn, nema okkur). Dóttir mín býr a neðri hæðinni með tvo litla krakka og mann og Starkaður sonur minn fyrir ofan hana og fer í kaffi alla morgna til hennar. Þau öll finna fyrir miklum ófrið og oft ótta frá þessari stofnun. Í stofnunina má ekki fara inn með vin eða dóp og er það falið í garðinum (portinu) þar sem krakkarnir eru að finna það. Stórhættulegt helvíti,“ segir Pétur en börnin hans sem hann nefnir þarna eru þekktir leikarar, þau Starkaður Pétursson og Kristín Pétursdóttir.
„Fjölskylda mín hefur átt þessa fallegu eign á Njálsgötu sem hefur gengið milli kynslóða. Það er búið að gjaldfella hana vegna rónastofnunar sem troðið var inn á okkur. Varla líft í húsinu vegna öskra, barsmíðna og rusls og þjófavarningur út um alla á þeirra lóð. Við kvörtum og kvörtum til Reykjavíkurborgar og til lögreglunnar en þeim er sama. Ekkert breytist.“
Nokkur ólga hefur verið vegna fyrirhugaðs flutnings kaffistofu Samhjálpar í hús við Grensásveg. Raunar eru skiptar skoðanir meðal íbúa í hverfinu og margir bjóða Samhjálp velkomna. En hitafundur var haldinn um málið í Réttarholtsskóla í gær og deilir Pétur Gautur frétt Vísis um fundinn á Facebook-síðu sinni.
Segir hann að slíkir íbúafundir séu gagnslausir og hvetur hann íbúa til að standa fast á sínu og berjast gegn komu kaffistofunnar í hverfið. Hann skrifar:
„Svona íbúafundir eru algjörlega gagnslausir. Við á Njálsgötunni fengum slíkan fund þegar átti að troða í rótgtóið famelíuhverfi stóru heimili eða móttöku fyrir útigangsmenn í neyslu. Öllu var lofað….gæsla allan sólarhringinn og bla bla.
Allt hefur verið svikið. Lætin í húsinu eru oft hrikaleg, sjónvörp (gamla túban) og blómapottar og annað hefur flaugið úr háu húsinu niður á stéttina, þar sem í rauninni er hægtulegt að ganga. Barn var tekið ófrjálsri hendi af einum vistmanninnum og haldið föngnum í fjóra tíma í portinu. Fjöldi lögreglumanna og íbúar leitu og leituðu, þangað til barnið fannst.
Garðurinn við þessa eign, Njálsgata 74 er fullur af þýfi og drasli. Nýleg reiðhjól og barnavagnar af dýrust sort. Búið að láta lögguna vita of Rvkborg….en þeim er alveg drullu sama.
Mitt ráð til íbúa smáíbúðarhverfisins. Aldrei gefast upp að segja NEI við þessu helvíti sem er verið að troða niður í þetta friðsæla hverfi. En ég veit líka að þið hafið ekkert atkvæði. Þetta utangarðsfólk verða nú ykkar nágrannar. Allt útspil Rvkborgar er sýndarmennska. Felið allt i görðunum ykkar sem þið viljið að ekki verði stolið frá ykkur!
Ps. takk Jórunn Frímannsdóttir Jensen frv. borgarfulltrúi Sjálfstæðisflokks að hafa troðað þessari stofnun við famelíuhúsið okkar þrátt fyrir hávær mótmæli. Margar nætur sem mín 94 ára frænka og 7 ára barnabarn hafa vaknað upp með andfælum vegna hryllilegra láta frá þessu húsi þínu. Bláu ljósin blikka mjög oft á Njálsgötunni, mér finnst það mjög óþægilegt, þér er örugglega drull sama…takk fyrir það samt Jórunn. Þetta er ekki gleymt…“
