Héraðsdómur Norðurlands vestra kvað upp þann 28. janúar dóm yfir manni sem ákærður var fyrir líkamsárás og brot gegn barnaverndarlögum. Maðurinn var sakaður um að hafa fimmtudaginn 1. ágúst árið 2024 beitt sonarson sinn ofbeldi og líkamlegum refsingum og sýnt honum yfirgang og ruddalegt athæfi með því að rassskella hann.
Fyrir hönd drengsins var krafist miskabóta að fjárhæð 1,8 milljónir króna.
Barnavernd kærði manninn til lögreglu þann 13 ágúst 2024 í kjölfar viðtals við drenginn og móður hans. Greindu þau frá meintu ofbeldisatviki sem hefði átt sér stað á heimli föður drengsins þar sem haldið var upp á afmæli drengsins. Aldur brotaþola er ekki gefinn upp í dómnum. Í málsatvikalýsingu dómsins segir:
„Atvikið hafi átt sér stað á heimili föður þegar A hélt upp á […] ára afmælið sitt. A hafi „orðið eitthvað pirraður“ og farið inn í herbergi og ákærði í framhaldinu farið inn í herbergið til hans. Þá hafi ákærði barið hann í bringuna, rasskellt hann, kyrkt hann og ýtt honum utan í vegg. A segist hafa náð að kalla á hjálp og faðir hans komið inn í herbergið í kjölfarið og stöðvað ákærða. Fram kemur að A eigi yngri bróður og [upplýsingar um greiningar þeirra] og búsettir hjá móður. Heimilisaðstæður þeirra hafi oft á tíðum reynst bæði móður og drengjunum erfiðar og því hafi verið komið á tilsjón inn á heimili þeirra, sem og skammtímadvöl til að létta á móður. Mál A hafi verið til meðferðar hjá barnaverndarþjónustunni frá 3. maí 2024 þegar tilkynnt hafi verið um áhættuhegðun barns. Komið hafi fram að grunur væri um að barnið beitti ofbeldi og væri í hættu af eigin hegðun. Í tilkynningunni komi fram að móðir hafi greint frá því að A hafi beitt hana ofbeldi.“
Í dómnum kom fram að brotaþoli er einhverfur og sýnir ofsareiði. Hafi hann oft beitt móður sína og bróður ofbeldi og kalla hafi þurft til lögreglu vegna ofbeldis hans. Einnig hafi starfsmenn barnaverndar þurft að kalla til lögreglu eftir að drengurinn hafði staðið í áflogum við þá og rústað herbergi sínu.
Ákærði neitaði sök og sagðist hafa reynt að hafa hemil á brotaþola sem væri mjög sterkur og hefði hann ráðið illa við hann. Meintur rassskellur hefði verið högg sem lenti læri eða mjöðm brotaþola. Tilgangurinn hafi ekki verið sá að meiða drenginn eða refsa honum heldur að losna frá honum.
Í niðurstöðu dómsins segir:
„Fram hefur komið í málinu að drengurinn hafi átt það til að beita ofbeldi og verið mjög erfiður viðfangs þegar hann reiddist, svo mjög að jafnvel hafi þurft að halda honum niðri við þær aðstæður. Þetta verður m.a. ráðið af gögnum um útköll lögreglu á heimili drengsins vegna hegðunar hans og skýrslu móður hans, B, sem greindi frá því að hafa ítrekað þurft að kalla til lögreglu til aðstoðar við að halda aftur af drengnum undir slíkum kringumstæðum, sem hún hafi ekki haft kunnáttu til að gera sjálf án þess að meiða hann. Hið sama verður ráðið af skýrslum H, fyrrverandi deildarstjóra og stuðningsfulltrúa í grunnskóla drengsins, og I, sem starfaði áður sem stuðningsfulltrúi drengsins.“
Var það álit dómarans að höggið sem afinn veitti drengnum hafi verið einhvers konar varnarviðbragð við yfirvofandi árás drengsins en hafi ekki haft þann tilgang að meiða drenginn eða refsa honum.
Var niðurstaðan sú að maðurinn er sýknaður af ákæru og kröfu um miskabætur vísað frá dómi.
Dóminn má lesa hér.
