Á stríðsárunum og langt fram á sjöunda áratug síðustu aldar voru reknar vöggustofur í Reykjavík, fyrir ungbörn einstæðra mæðra sem gátu ekki séð um þau. Gífurleg tilfinningaleg vanræksla á þessum börnum átti sér þar stað, sem helgaðist af ranghugmyndum um þarfir ungbarna. Margir sem dvöldust í frumbernsku á vöggustofum hafa aldrei jafnað sig á því.

Hringbraut hefur sýnt tvo áhrifamikla þætti þar sem saga vöggustofanna er rakin. Þar er meðal annars rætt við leikhúsmanninn Viðar Eggertsson sem dvaldist á vöggustofu er hann var kornungur.

„Börn sem búa við svona aðstæður sem börnum var búið þarna, þau fara ansi illa út úr því yfirleitt. Þessi gjörsamlega vanræksla á gæsku, tilfinningum og andlegri övrun,“ segir Viðar.

Einnig er rætt við Árna Kristjánsson sagnfræðing sem einnig dvaldist á þessum alræmdu stofnunum í frumbernsku. Árni greinir frá því að margir sem þarna dvöldust hafi haldið hópinn á efri árum. Segir hann aðspurður að margt af þessu fólki glími við mikla erfðleika og heilsuleysi.

„Börnin sem koma út í lífið með svona mikinn tilfinningalegan sársauka, þau kunna ekki að vinna í honum og leituðu mörg í óreglu og vímuefni, þar sem víman var kannski stundarlíkn. Fjölmargir hafa tekið eigið líf og almennt held ég að heilsa þessa hóps sé mun lakari en gengur og gerist.“

Sjá nánar í spilaranum hér fyrir neðan:

vöggustofa_DV_heilsan from DV Sjónvarp on Vimeo.