Eimskipafélag Íslands er borði þungum sökum í fréttaskýringaþættinum Kveik í kvöld. Eimskipafélagið er sagt hafa notað alræmdan millilið til að komast fram hjá evrópskum reglum og farga tveimur risastórum gámaflutningaskipum, Laxfoss og Goðafoss, á Alang-strönd við Indland.
Hundrað þrjátíu og sjö manns hafa látið lífið við skipaniðurrif á umræddri strönd á síðasta áratug. Oft hefur Alang-stönd verið kölluð „hættulegasti vinnustaður heims. Ekki nóg með það heldur er gríðarlega mikil mengun á svæðinu. Kveikur greinir frá því að síðast á þessu ári sem að ströndinni hafnað aðkomu á evrópska listann svokallaða.
„Vandamálin í Alang eru mörg. Ekki síst vegna þess hve illa er staðið að umhverfisvörnum en líka vegna þess hve illa er búið að verkafólki sem þar vinnu, ekki síst hvað varðar heilsuvernd og öryggismál,”
Segir Ingvild Jenssen, framkvæmdastjóri alþjóðlegu félagasamtakanna Shipbreaking Platform sem voru stofnuð af fjölda umhverfis-, mannréttinda- og verkalýðssamtökum. Hún tjáði sig um mál Eimskipafélagsins í þættinum og telur að félagið hafi brotið lög.
„Íslensk yfirvöld ættu að draga Eimskip til ábyrgðar fyrir brot á evrópskri úrgangslöggjöf, sem bannar útflutning á hættulegum úrgangi til þróunarlandanna. Það skyldi sótt sem sakamál af íslenskum yfirvöldum.“
Þá kemur fram að í yfirlýsingu Eimskips vegna málsins hafi verið bent á að skipin væru ekki í eigu félagsins þegar því var komið fyrir á ströndinni, því hafi málið ekki verið á ábyrgð félagsins. Ingvild Jenssen gefur lítið fyrir það.
„Nei, það skiptir engu þegar úrgangslöggjöfin á í hlut. Sú staðreynd að skipin voru seld í niðurrif meðan þau voru í íslenskri höfn er það sem skiptir máli fyrir úrgangslöggjöfina. Til er önnur löggjöf eða uppbótarlöggjöf sem lýtur að skipum undir fána ESB og svo fána Íslands þar sem segir að þau skuli aðeins endurunnin í aðstöðu sem er viðurkennd af ESB.“
