„Mér leið ofsalega vel eftir þetta – það var svo mikill léttir að koma þessu út. Ég vissi að ég þyrfti að gera það til að komast áfram á minni braut í batanum eftir ofbeldið.“

Þetta segir Bryndís Ásmundsdóttir leik- og söngkona, en viðtal sem birtist við hana á Bleikt síðustu helgi vakti mikla athygli.

Lestu meira: Bryndís og ofbeldið – Viðtalið í heild sinni – „Ég held mig í sannleika og heiðarleika og er þess vegna ekki hrædd“

Í viðtalinu segir Bryndís frá því að hún hafi verið í ofbeldissambandi í 3 ár. Viðbrögðin létu ekki á sér standa.

„Þau sýna og staðfesta að ég er ekkert ein. Ég er ekki eina manneskjan sem á svona sögu. Núna þar sem við sitjum saman hér og drekkum kaffi er verið að beita fullt af manneskjum líkamlegu og andlegu ofbeldi inni á heimilum.“

Fjölmargir brotaþolar hafa haft samband við Bryndísi í vikunni.

„Ég hef ekki lengur tölu á skilaboðunum, tölvupóstunum og símtölunum sem ég hef fengið. Fólk hefur sent mér reynslusögur og þakkir fyrir að stíga fram. Ég ætla að svara þeim í rólegheitunum því ég met þetta mikils. Margir af þessum einstaklingum eru ennþá fastir í ofbeldissamböndum eða eiga svipaða sögu og ég. Ég get ekki bjargað þessum stelpum, en ég get hlustað og skilið og sagt þeim hvað virkaði fyrir mig til að komast á þann stað sem ég er á í dag.“

Eins og Bryndís útskýrði í viðtalinu var markmið hennar að segja sögu sína til að tryggja eignarhald sitt á henni. Hún segir algengt meðal þolenda ofbeldis að efast um eigin minningar og dómgreind.

„Yfirleitt er ofbeldismaðurinn duglegur við að láta þolandann finna sökina hjá sjálfum sér og það er svo ótrúlega stutt í hugsanir um að þetta hafi kannski verið manni að sjálfum að kenna. En sagan mín er mín og enginn annar á hana, þó að minn ofbeldismaður eigi auðvitað sína hlið.“

Hægt er að leita hjálpar á mörgum stöðum til að mynda hjá Stígamótum, Drekaslóð, Kvennaathvarfinu og lögreglunni.

„Þetta veit fólk oftast en samt er það ofboðslegur þröskuldur að leita sér hjálpar og komast í burtu. Oft hugsar fólk „hvað er að henni, af hverju fer hún ekki bara frá honum?“ – en málið er flóknara en það. Oft er þolandi mjög háður ofbeldismanninum, til dæmis fjárhagslega, og kannski er þetta spurning um að fara og bíða skjálfandi eftir að hann komi og drepi þig, eða halda áfram að þola niðurlægingu og barsmíðar heima fyrir og blómvendi og afsakanir inn á milli. Í alvöru, þetta er ekkert einfalt val.“