Þetta er eitthvað sem við heyrum alltof oft í tengslum við mataræði, “fáðu þér ljúffengan kjúklingaborgara án samviskubits“.
Flestir Íslendingar, ég þar með talin, eiga í óeðlilegu sambandi við mat. Hver hefur ekki upplifað það að sleppa sér
Þetta er eitthvað sem við heyrum alltof oft í tengslum við mataræði:
„fáðu þér ljúffengan kjúklingaborgara án samviskubits“
Flestir Íslendingar, ég þar með talin, eiga í óeðlilegu sambandi við mat. Hver hefur ekki upplifað það að sleppa sér alveg, fá sér Dominos pizzu, bland í poka og kannski snakk líka allt á einu kvöldi og vera svo með nagandi samviskubit eftir á. Hugsa jafnvel að það taki því nú ekkert að hreyfa sig þennan daginn eða borða hollt einhvern part úr deginum eða daginn eftir því við erum búin að eyðileggja það með þessu ofáti okkar. Eða að leyfa sér á föstudegi, hafa svokallaðan nammidag, en missa sig svo líka á laugardag og sunnudag því maður er hvort eð er byrjaður og ætlar sko að hlaupa extra mikið á mánudaginn þegar holla mataræðið byrjar aftur.
Auglýsingar í dag sem tengjast hollari skyndibita hljóma flest allar svona, án samviskubits. Eins og að ef við fáum okkur eitthvað annað en þennan hollari skyndibita þá eigum við sko að fá samviskubit. En af hverju eigum við að fá samviskubit yfir einhverju sem við borðum? Afhverju er verið að ala upp þetta hugarfar að matur geti orsakað samviskubit og vanlíðan?
Hvers vegna má ekki bara njóta þess sem maður er að borða á þeirri stundu án þess að vera búinn að skipuleggja næstu máltíð sem á sko alls ekki að vera jafn óholl og þessi var. Með því að kenna börnunum okkar og okkur sjálfum að ef að við borðum ekki hollan mat þá eigum við að vera með samviskubit kennir okkur að eiga í óeðlilegum samskiptum við mat.
Mér finnst að við ættum frekar að kenna fólki að fá sér hvað sem það vill, en bara í hófi. Sleppa þessu samviskubiti alfarið og hætta þar með að láta fólki líða eins og það sé að gera eitthvað rangt ef það fær sér pizzu á föstudagskvöldi.
Mín persónulega reynsla er sú að ef að ég leyfi mér að borða það sem ég vil, en bara í hófi (ekki pizzu alla daga vikunnar þó svo að slíkt hafi alveg gerst), þá er ég mun líklegri til þess að halda hollu mataræði áfram. Ef ég fæ mér óhollan mat og fæ svo nagandi samviskubit eftir á og segi við manninn minn: „við ætlum sko að taka okkur á á mánudaginn, ég ætla á tvöfalda æfingu og brenna allri pizzunni“, þá endist ég ekki í þessari lífsstílsbreytingu sem ég er í.
Þangað til næst,
Gabriela Líf <3
Ef þið viljið fylgjast betur með mér þá er Instagramið mitt HÉR
Snapchat: gabrielalif90
