Fermingar standa nú yfir, en fermingardagurinn er einn af þessum stóru dögum í lífi okkar, dagurinn þar sem stórfjölskyldan og vinir koma saman og eiga góðan dag og færa fermingarbarninu gjafir. Við eigum flest minningar um þennan merkisdag, bæði góðar og vandræðalegar, það vandræðalegasta er kannski hvað tíska og fermingarfatnaður og greiðsla lítur ekki vel út mörgum árum síðar.
DV fékk nokkra þekkta einstaklinga til að rifja upp fermingardaginn og deila með lesendum mynd frá þessum merkisáfanga.
Steinþór Hróar Steinþórsson leikari: „Ég og vinkona mín vorum miklir Fóstbræðraaðdáendur (og erum auðvitað enn), þættirnir voru í sýningu á þessum tíma. Við vorum að hvísla á milli og kvóta í þættina í kirkjunni og reyna láta hvort annað springa. Presturinn stoppaði athöfnina til þess að skamma okkur. Presturinn leit „btw“ út eins og Indriði.“
Þuríður Blær Jóhannsdóttir leikkona, 18. apríl 2004: „Ég var látin fara fremst með krossinn því ég var aftast í stafrófinu. (og síðustu koma fyrstir, sagði presturinn). Ég var mjög feiminn unglingur svo það var mjög spennandi.“
Þórunn Högna, fagurkeri og blaðamaður á Hús og hýbýli, 14. apríl 1985: „Ég kveið mikið þessum degi þar sem ég þurfti að tala í pontu í kirkjunni, af því að ég var stærsta fermingarbarnið. Ég fór í hárgreiðslu og reif svo öll blómin úr hárinu á mér, fannst þau ekki töff. En svo þegar veislan var minnir mig að það hafi bara verið nokkuð fínt og ég fékk margar fallegar gjafir.“
Þórhallur Þórhallsson uppistandari, 6. apríl 1997: „Fermingardagurinn minn var dagurinn sem ég áttaði mig á því að ég mun segja og gera hvað sem er til að fá gjafir.“
Diljá Ámundadóttir, almannatengill og varaborgarfulltrúi, 12. apríl 1993: „Ég bjó erlendis á unglingsárunum. Svo ég kom bara heim til að fermast. Mætti bara í Hallgrímskirkju, fór í kuflinn, lærði trúarjátninguna frammi í anddyri. Og skellti svo í mig oblátu og messuvíni.“
Arnar Gauti Sverrisson lífsstílsmeistari, 31. mars 1985: „Í minningunni var þetta skemmtilegur dagur og þá sérstaklega þegar maður horfir til þess að það eru fá augnablik í lífinu þegar allir í kringum fjölskylduna eru komnir saman, hvort sem um er að ræða vini eða fjölskyldumeðlimi, sem maður sér kannski ekki svo oft og gott var að hitta og njóta að spjalla við.“
Heiðar Austmann útvarpsmaður, 7. apríl 1991: „Eins og myndin gefur til kynna þá var ég 10 ára og við dvergamörk þegar ég fermdist.“
