Það eru mörg spennandi verkefni í gangi hjá borginni og meirihlutinn er að vinna með hverfunum að skipulagningu þeirra, segir Heiða Björg Hilmisdóttir borgarstjóri. Keppinautur hennar um oddvitasætið hjá Samfylkingunni, Pétur H. Marteinsson, veitingamaður, telur meirihlutann þurfa að tala skýrar og koma skilaboðum um gott starf betur á framfæri en gert hefur verið. Hann telur niðurrifstal minnihluta og sumra fjölmiðla of áberandi og fá að standa ómótmælt. Heiða og Pétur eru gestir Ólafs Arnarsonar í hlaðvarpi Eyjunnar.
Heiða og Pétur - 3
Mig langar aðeins að koma að öðru núna. Það eru nokkrir dagar í prófkjörið. Prófkjörið fer fram og það koma úrslit. Eruð þið bæði til í að vinna saman hvernig sem úrslitin verða?
„Já, mér líst mjög vel á Pétur,“ segir Heiða. „Mér finnst hann koma vel fyrir og ég held það verði bara mikill akkur fyrir okkur að hafa hann með okkur í baráttunni í vor.“
Værir þú til í að vera í öðru sætinu á eftir Pétri?
„Ég hef ekki einu sinni íhugað það. Ég er að bjóða mig fram í fyrsta sæti og núna er ég í framboði og að vera borgarstjóri og það er nóg fyrir mig í bili.“
En þú, Pétur?
„Sko, ég er náttúrulega bara keppnismaður og núna erum við í keppni, við Heiða, og ég vil vinna keppnina. En lykilatriði, og ég bara ítreka sem ég sagði áðan, það eru kosningar í vor sem eru ótrúlega mikilvægar. Og við þurfum að vera með lista sem er bæði skemmtilegur og það er einhver orka og við verðum að vera með sýn sem nær til fólks. Og það hefur verið að byggja þá sýn á jafnaðarmennskunni eins og Samfylkingin hefur gert hingað til. En við erum að tala þetta upp og við verðum að standa í lappirnar gagnvart þeim sem eru að tala niður þessa stefnu og tala niður okkar frábæru borg. Þannig að ég er á því að ef ég hryn niður listann og er einhvers staðar þarna í öðrum sætum, þá er ég svona frekar á því að ég taki því. En aðalmálið er bara að eiga sem mesta möguleika á að vinna kosningarnar vor.
„Auðvitað snýst þetta ekkert um okkur,“ segir Heiða. „Þetta snýst um jafnaðarstefnuna og hvernig við náum framgangi fyrir jafnaðarstefnuna og tryggjum að borgin sé að þróast í rétta átt. Það er auðvitað okkar stóra markmið.“
Þetta eru bara undanrásirnar núna. Svo er stóra keppnin, úrslitahlaupið, í vor. Samfylkingin er náttúrulega búin að vera í meirihluta frá 2010. 10 og búin að leiða þennan meirihluta frá 2014.
„Með stuttri undantekningu,“ skýtur Heiða inn í.
Með stuttri undantekningu, já, já. Núna er fimm flokka vinstri stjórn, má segja, í borginni. Við vitum ekkert hvað kemur upp úr … það er margt sem bendir til þess á þessari stundu að Sjálfstæðisflokkurinn bæti við sig fylgi. Við eigum náttúrulega eftir að sjá hann leysa úr sínum framboðsmálum.
„Það er svona margt eftir að gerast,“ segir Pétur. „Við vitum ekki hverjir eru á listanum. Við vitum ekki hverjir fara fram fyrir Miðflokkinn.“
„Við vitum hver er í fyrsta sæti hjá Sjálfstæðisflokknum,“ segir Heiða.
Mig langar dálítið til að spyrja ykkur … þú nefndir það, Heiða, að eitt mikilvægasta verkefni oddvita er að mynda meirihluta. Samfylkingin gengur til kosninganna í vor með þann ásetning að vera í meirihluta …
„Að sjálfsögðu,“ segir Heiða.
En hvaða meirihluta viljið þið vera í?
„Við höfum unnið með öllum flokkum sem eru núna í borgarstjórn, nema Sjálfstæðisflokknum, í meirihluta. Og þar að fyrir utan höfum við unnið með öðrum flokkum í meirihluta sem eru ekki lengur í borgarstjórn. Þannig að við erum almennt góð í samstarfi. Og við erum bara vinnusamt og gott fólk og við kunnum vel á borgina. Og auðvitað verðum við með miklar breytingar núna. Við erum, af sex efstu sætunum síðast sem voru í framboði, erum við bara tvö sem þurfum að gefa kost á okkur. En ég veit bara að það er eðli Samfylkingarinnar að vinna fyrir borgarbúa. En við erum ekki að fara að vinna inn í einhverjum meirihluta sem að fer andstætt okkar stefnu. Að því sögðu þá hef ég sem bara, stjórnmálakona, ég var náttúrlega, áður en ég kom inn í þetta hlutverk, formaður velferðarráðs. Þar lagði ég mikið á mig að reyna að ná þessu samtali, að ná svona sameiginlegri niðurstöðu mismunandi flokka. Og ég held að það hafi verið mjög mikilvægt fyrir okkur. Við vorum almennt ekki að kýta um velferðarmál í fjölmiðlum, við reyndum bara að leysa það inni á fundunum okkar. Og ég held að á næsta kjörtímabili ættum við að reyna að vinna meira þannig.
Svo veit ég að einhvern tímann voru hvað, 14 framboð eða 12, ég man ekki. Það var allavega mjög erfitt fyrir borgarbúa að fylgjast með. Maður veit aldrei hvað kemur og hvernig þetta þróast. Ég veit og ég finn alveg að borgarbúar treysta Samfylkingunni. Þeir eru pirraðir á ákveðnum hlutum. Það eru bílastæði og það er svona, hver er sýnin ykkar núna á þéttinguna og við höfum verið að mæta því. Við erum auðvitað að horfa á ný hverfi og treysta þau. Ég, ég er ekki hrædd við kosningarnar. Ég held að við eigum eftir mikið inni.
Ég fór upp í Grafarvog um daginn og við gengum í hús og vorum að tala við fólk í Rimahverfinu. Fólk tekur okkur vel. Það veit að við erum að vinna.
Það er ekki endilega alltaf á hverjum degi ánægt með allt sem við erum að gera. Ég fór líka í Gufunesið og talaði við nokkra íbúa. Fólkið þar er auðvitað óánægt af því þangað eru ekki strætósamgöngur, nema þau þurfa að hringja og panta. Það kostar okkur hvað, 70 milljónir, ef við setjum strætósamgöngur þar á klukkutíma fresti. Það er mikið. En við þurfum bara að ákveða það. Þetta er eitthvað sem við þurfum bara að ákveða með íbúunum og almennt þegar maður talar við fólk, og þá eru íbúar, þeir vilja taka þátt í að þróa borgina sína. Og við auðvitað, af því að Pétur kom inn á það áðan, við höfum verið með þetta stórkostlega verkefni sem er hverfaskipulag. Þar sem er farið inn í hvert hverfi og hverfið er svolítið skipulagt með íbúunum. Og það er sjötti bekkur sem kemur úr grunnskólanum. Það er setið í Bónus og talað við íbúana, það er verið að reyna að búa til líkön þannig að fólk geti límt á. Við gerðum þetta uppi í Breiðholti og við erum á grundvelli þess hverfisskipulags að fara í ákveðnar breytingar. Við keyptum þarna kjarnana Völvufell og Arnarfell. Ég myndi vilja lyfta þessu verkefni meira og gera og gera þetta hraðar.
Við byrjuðum á Laugardalnum fyrir löngu síðan og hann hefur ekki klárast og það hefur pirrað mig mjög mikið en ég gagnrýni okkur. Þetta er eitthvað sem ég held að íbúar kalli eftir.“
En talandi um meirihluta. Þú ert ánægð með núverandi meirihluta?
„Já, veistu það, ég er ánægð með núverandi meirihluta. Vegna þess að við erum sammála um að vera þar sem við erum sammála um og sammála um að vera ósammála um það sem við erum ósammála um. Það er ekkert vesen með það.“
Pétur, ert þú jafn ánægður
„Þetta er náttúrulega stuttur tími. Þetta er bara rétt um ár sem þessi meirihluti hefur starfað. Það er kannski ekkert eitthvað sérstakt sem ég er óánægður með annað en að mér hefur bara fundist óánægjuraddirnar hjá fólki og fjölmiðlum – það hefur verið þannig að mér hefur ekki fundist koma nógu mikið frá ráðhúsinu eða frá borgarstjórn og meirihlutanum til þess að verja það sem við erum að gera. Þær hafa verið, og ég segi þær, þetta eru náttúrlega allt konur. Mér finnst bara verið að gera að mörgu leyti góða hluti. Mér hefur ekki fundist almennilega viðurkennt þar sem við höfum aðeins farið út af sporinu, sem er alveg eðlilegt að hafi gerst, að koma fram og jafnvel segja, við kannski lofuðum upp í ermina á okkur á sínum tíma og þetta hefur gengið eftir og í rauninni bara talað með stefnunni, grunnstefnunni. Mér hefur fundist aðeins vanta þessa rödd inn í bara samfélagið. Og hin röddin, sem er gagnrýnisröddin og svolítið svona myrkar raddir um Reykjavíkurborg, hafa aðeins unnið. Mætti tala af því það hefur svo margt verið gott gert.“
„Þar kemurðu kannski svolítið inn á fjölmiðlaumhverfið sem er alveg flókið fyrir okkur, verandi með Morgunblaðið og Viðskiptablaðið, svona blöð sem tala bara aktíft gegn okkur,“ segir Heiða.
