Landsbankinn flutti á dögunum aðalstöðvar sínar í nýtt húsnæði við Reykjastræti við Reykjavíkurhöfn og er nú horfinn úr Landsbankahúsinu, Austurstræti 11. Þetta er mikil breyting fyrir bankann og miðbæinn. En skyldi þessi dýra framkvæmd, sem nýja byggingin er, borga sig? Kostnaðurinn hefur verið gagnrýndur. Hvernig kemur þetta út fyrir bankann?

Lilja Björk Einarsdóttir, bankastjóri Landsbankans, er gestur Ólafs Arnarsonar í hlaðvarpi Markaðarins á Eyjunni.

Markaðurinn - Lilja Björk Einarsdóttir, bankastjóri Landsbankans - Sparnaður með nýju húsnæði Landsbankans

„Við erum að spara mjög mikið af peningum á þessu og byggingin borgar sig upp á um það bil 15 árum sem er tiltölulega lítið fyrir svona mannvirki. Við erum að spara heilmikið með þessum flutningum þannig að kostnaðurinn, eftir að hann kom út, hefur ekki verið gagnrýndur það mikið. Ég held að við höfum náð að halda kostnaðinum svona hæfilegum,“ segir Lilja.

„Þetta kostar auðvitað mikið en ekki stjarnfræðilega mikið miðað við hvað þetta er stórt. Svo erum við að selja á móti, ríkið keypti þarna hluta af húsnæðinu. Svo seljum við Austurstræti 11 þegar það klárast. Svo erum við að spara á hverju ári 600 milljónir í rekstrarkostnað sem vegur hratt upp í hagkvæmnina,“ segir Lilja.

Hún segist líka vona að það takist að finna gamla Landsbankahúsinu hæfilegt hlutverk. Í því eru menningarsögulegar minjar; freskur eftir Jón Stefánsson og Kjarval. Í talsverðan tíma hafa verið viðræður í gangi við ríkið vegna áhuga þess á að kaupa húsið.

„Ég skil þann áhuga mjög vel. Þegar þú labbar inn í þetta hús sérðu einstaka fresku eftir Jón Stefánsson, glæsilegt málverk sem er unnið inn í bygginguna. Síðan er önnur freska sem er engu minna glæsileg, en tæknilega víst ekki eins fullkomin og Jóns, eftir Kjarval, sem fjallar um sjávarútveginn. Þarna ertu með atvinnuvegina okkar á þessum tíma, landbúnað og sjávarútveg og þú einhvern veginn gengur inn í þessi listaverk þegar þú ert að labba upp á aðra hæð bankans úr salnum.“