BHM, BSRB og KÍ gera alvarlegar athugasemdir við miðlunartillögu ríkissáttasemjara í kjaradeilu Samtaka atvinnulífsins og Eflingar. Þetta kemur fram í sameiginlegri yfirlýsingu.

„Afar fátítt er að miðlunartillögum sé beitt og hefur það helst verið gert á opinberum vinnumarkaði. Þá eru lög nr. 80/1938 um stéttarfélög og vinnudeilur skýr hvað varðar formkröfur fyrir slíkri miðlunartillögu, þ.á.m. um skyldur ríkissáttasemjara til samráðs við samningsaðila um slíka tillögu.“

Um sé að ræða stórt og alvarlegt inngrip í vinnudeilu af hálfu ríkissáttasemjara. Sérstaklega þegar horft sé til þess að þátttaka í kosningu um tillöguna þurfi að vera mjög mikil svo hægt sé að fella tillöguna, en lögum samkvæmt þarf 25 prósent félagsfólks að synja tillögunni.

„Þröskuldurinn er því mun hærri en þegar kosið er um kjarasamninga og verkfallsaðgerðir og getur komið upp sú staða að tillagan teldist samþykkt jafnvel þó meirihluti atkvæða félli gegn henni. Kröfurnar sem lögin setja þýða í raun, með hliðsjón af framangreindu, að ríkissáttasemjari er að ákveða efni kjarasamnings í stað samningsaðila.“

Miðlögunartillaga sé í eðli sínu neyðarúrræði sem beita þurfi að mikilli varfærni og á viðeigandi tíma.

„Að leggja til miðlunartillögu áður en niðurstaða kosningar um verkfallsaðgerðir liggur fyrir leiðir óhjákvæmilega til þess að verkfallsvopnið er slegið úr höndum stéttarfélaga sem hafa fullan rétt á að beita því. Að gera að engu verkfallsvopn stéttarfélags er alvarleg aðgerð og stórt ríkisinngrip. Þegar miðlunartillögu er beitt hefur það ekki aðeins áhrif á það stéttarfélag sem um ræðir heldur öll önnur stéttarfélög í landinu og getur skapað hættulegt fordæmi. Miðað við aðstæður og þær upplýsingar sem liggja fyrir nú gerum við alvarlegar athugasemdir við þá ákvörðun ríkissáttasemjara að leggja fram miðlunartillögu á þessum tímapunkti.“

Krefjast félögin að sjálfstæður samningsréttur stéttarfélaga sé virtur. Aldrei megi genga út frá því að kjarasamningur eins stéttarfélags bindi hendur annarra stéttarfélaga eða vegi að sjálfstæði þeirra.

„Hlutleysi og forsendur þurfa að vera hafnar yfir allan vafa þegar ríkissáttasemjari ákveður að hlutast til með beinum hætti í vinnudeilur.“