Raforkuflutningskerfið er komið að þolmörkum og á næsta ári er mögulegt að orkuöryggi sé ekki tryggt. Staðan er einfaldlega sú að eftirspurn eftir raforku er umfram framboð. Til greina kemur að leita að staðbundnum lausnum og kanna hvaða smærri virkjanakostir koma til greina bæði í vatnsafli og jarðvarma.
Þetta kom fram á málstofu Orkustofnunar, í tilefni 50 ára afmælis stofnunarinnar. Fram kom að hægt er að framleiða allt að 70 MW af raforku úr borholum á 38 vinnslusvæðum sem í dag eru einvörðungu að hluta nýtt til húshitunar. Raforkan getur aukið rekstraröryggi hitaveitna með því að tryggja raforku til dælingar og gert húshitun óháða áföllum í flutningskerfi raforku sem meðal annars geta orðið við jarðhræringar á rekbeltinu og lamað raforkukerfi landsins til dæmis vegna hamfarahlaupa.
Aukinheldur getur nýting holanna aukið orkusjálfstæði einstakra byggðalaga sem hafa þessa orku til staðar og dregið úr þörf á raforkuflutningi til þeirra frá virkjunum inn á gosbeltinu með tilheyrandi sjónrænum áhrifum.
Á málstofunni var einnig farið yfir hagkvæmni smájarðvarmavirkjana. Fram kom að líklega muni smájarðvarmavirkjunum, sem nýta frárennsli frá hefðbundnum jarðvarmavirkjunum, fjölga á komandi árum. Hagkvæmni smájarðvarmavirkjana ræðst af verulegum hluta af raforkuverði og á Íslandi er raforkuverð lágt. Með því að virkja saman rafafl og hita eykst hagkvæmnin. Enn fremur er hagkvæmni fólgin í smájarðvarmavirkjunum, sem staðsettar eru á röskuðu svæði í byggð.
