Gunnar Tómasson hagfræðingur setti inn þessa skýringu á hugsanlegri fjárböðun í athugasemdir við grein hér á vefnum.
— — —
Ein tegund peningaþvættis er eftirfarandi:
1. Svartir peningar (segjum $100 milljónir) eru lagðir inn á (skúffu-)bankareikning á einhverri Kyrrahafseyju.
2. Skúffu-bankinn leggur $100 milljónir inn á reikning alvörubanka í Evrópu sem er þátttakandi í peningaþvættinu.
3. Alvörubankinn í Evrópu lánar íslenzkri fjármálastofnun $100 milljónir á vöxtum sem eru háir en þó lægri en vextir á Íslandi.
4. Íslenzka fjármálastofnunin fjárfestir krónu-andvirði $100 milljóna í íslenzkum hávaxtaeignum.
5. Og borgar háa vexti af $100 milljóna láninu til evrópska alvörubankans.
6. Evrópski alvörubankinn heldur eftir hluta af vöxtunum fyrir aðstoðina.
7. Og leggur afganginn inn á (skúffu-)bankareikninginn á Kyrrahafseyjunni.
8. Allir þátttakendur hafa eitthvað fyrir sinn snúð – nema íslenzkir lántakendur!
NB.
Háir stýrivextir Seðlabanka Íslands og okurvextir/verðtrygging í skjóli fákeppni á íslenzkum fjármálamarkaði er forsenda peningaþvættis af þessu tagi.
Skv. hagtölum Seðlabanka Íslands hækkuðu vaxtagjöld þjóðarbúsins úr 3.9% af vergri landsframleiðslu 2004 í ca. 34% árið 2008.
Eða úr tuttugusta-og-fimmta hluta vergrar landsframleiðslu 2004 í einn-þriðja hluta árið 2008.
Skv. nýlegri skýrslu Alþjóðagjaldeyrissjóðsins tvöfölduðust erlendar skuldir þjóðarbúsins miðað við verga landsframleiðslu á þessu tímabili.
