Einn ísraelskur hermaður er fallinn í árásinni á Gazasvæðið.

Hið ömurlega slömm þar sem ein og hálf milljón Palestínumanna er lokuð inni á litlum bletti af herliði ísraelsku nýlendukúgaranna.

Án einföldustu hluta sem við teljum vera sjálfsagt frelsi og mannréttindi.

Og vatns og rafmagns ef kúgurunum sýnist svo.

En 500 Palestínumenn hafa fallið.

Apartheid- og rasistaríkið Ísrael lætur ekki að sér hæða. Þetta eru nokkurn veginn hlutföllin eins og þau eru í hinum ójöfnu samskiptum Ísraels og Palestínu.

Annar aðilinn hefur einn fullkomnasta og tæknivæddasta her í heimi og nýtur stuðnings stórveldis. Hinn aðilinn á í rauninni ekki neitt – nema kannski hatrið.

Það er ekki hægt að fordæma þetta með nógu sterkum orðum.

Það er sjálfsögð krafa að stjórnmálasambandi sé slitið við Ísrael.

(Tek það fram við þá sem eiga eftir að gera athugasemdir við þessa færslu að ég hef nákvæmega enga samúð með Hamas. Samtökin eru hins vegar skilgetið afkvæmi kúgunarstefnunnar sem hefur verið rekin í Palestínu.)