
Staðreyndin er sú að það var ótal sinnum kvartað undan hættu á Reykjanesbrautinni.
Samkeppnisyfirvöld kusu að aðhafast ekkert í málinu,
Nú ég enginn sérfræðingur í samkeppnisreglum eða útboðum.
En getur það verið að útboðsreglur séu svo strangar að ekki megi grípa inn í á svæðum þar sem er neyðarástand – þar sem almannahagsmunir krefjast þess að eitthvað sé gert?
Og er hitt þá kannski bara skálkaskjól.
Vegagerðin talar um að hún ætli nú að gera eitthvað í málinu “þrátt fyrir verulegar merkingar á svæðinu”.
Mér finnst ósvífið að halda þessu fram. Ég ók þarna í myrkri fyrir um hálfum mánuði. Ég og konan mín höfðum einmitt að orði hversu auðvelt væri að villast á akstursstefnum og því hvort vegurinn væri tvöfaldur eða einfaldur.
Ég bæti hérna inn athugasemd frá Hauki Loga, manni sem er augljóslega mér lögfróðari. Þar kemur fram að lagaheimild er til að grípa inn í vegna neyðarástands:
Bendi á staflið c í 33. gr. laga um opinber innkaup nr. 84/2007
“Samningskaup án undangenginnar útboðsauglýsingar.
Samningskaup án opinberrar birtingar útboðsauglýsingar eru heimil í eftirfarandi tilvikum án tillits til þess hvort um er að ræða innkaup á verki, vöru eða þjónustu:
a. Þegar engin tilboð, engin gild tilboð eða engar tilkynningar um þátttöku berast vegna almenns eða lokaðs útboðs, enda sé í endanlegum samningi ekki vikið í verulegum atriðum frá upphaflegum skilmálum útboðsgagna.
b. Þegar aðeins eitt fyrirtæki kemur til greina af tæknilegum eða listrænum ástæðum eða sökum þess að um lögverndaðan einkarétt er að ræða.
c. Þegar innkaup eru algerlega nauðsynleg vegna aðkallandi neyðarástands sem stafar af ófyrirsjáanlegum atburðum og ekki er unnt að standa við fresti í almennu útboði, lokuðu útboði eða samningskaupum skv. 32. gr. Þær aðstæður sem vísað er til sem aðkallandi neyðarástands mega ekki undir neinum kringumstæðum vera á ábyrgð kaupanda.”
Það er með öðrum orðum heimilt að semja strax án útboðs við verktaka til að forða neyðarástandi eins og virðist hafa skapast á Reykjanesbrautinn eftir brothvarf verktakans. Þetta á ráðherra að vita og því athyglisvert vanhæfi sem hann sýndi í fréttunum í kvöld þar sem hann stakk upp á að setja slíka reglu. Jafnvel mætti tala um að hann bæri pólitíska ábyrgð á að hafa ekki látið kippa þessu í liðinn fyrr í ljósi augljósrar heimildar í lögum til slíks og endurtekinna athugasemda vegna ástandsins.“