Sem betur fer erum við ekki með kosningakerfi eins og í Bandaríkjunum sem að talsverðu leyti byggir á því að hindra að fólk nái að kjósa – vegna þess að það er ákveðnum stjórnmálaöflum í hag.

Við erum hins vegar með stirðbusalegt kerfi og það er kannski engum sérstökum að kenna, frekar að við höfum ekki pælt mikið í þessu.

Gerð er smábreyting, opnaður kjörstaður í verslunarmiðstöðinni Smáralind, og þangað streymir fjöldi fólks. Eins og ég sagði í fyrri grein ættum við að opna fjölda slíkra kjörstaða.

Við ættum líka að huga að því að hægt verði að kjósa á netinu. Fyrst hægt er að tryggja öryggi einstaklinga í bankaviðskiptum á netinu ætti varla að vera mikið mál að passa upp á að netkosning fari rétt fram. Best væri sennilega blanda af netkosningu og kosningu á kjörstöðum.

Það er svo alveg fáránlegt að kjörstjórn í Reykjavík skuli beita sér gegn framtaki undir yfirskriftinni Vakan. Þetta er tilraun til að fá ungt fólk til að kjósa með því að bjóða þeim sem mæta á kjörstað og taka af sér sjálfur á tónleika þar sem spila listamenn eins og Páll Óskar, GusGus, FM Belfast og Emmsé Gauti.

Fínt framtak og skemmtilegt. En má helst ekki.

Aðalmálið er svo auðvitað að kerfi þar sem hluti kjósenda tekur ekki þátt, það er ekki að virka.