Sigurður Kári Kristjánsson, lögmaður og fyrrverandi þingmaður Sjálfstæðisflokksins, segir að brotthvarf Guðmundar Inga Kristinssonar úr þingliði Flokks fólksins geti ekki hafa verið málefnalegt fyrst hann styðji áfram ríkisstjórnina. Trúnaðarbresturinn hljóti að felast í sviknu loforði.
Síðdegis í gær greindi Guðmundur Ingi að hann hefði sagt skilið við þingflokk Flokks fólksins en myndi sitja áfram sem óháður þingmaður og styðja við ríkisstjórnina. Vísaði Guðmundur Ingi til trúnaðarbrests sem varði persónuleg samskipti innan flokksins sem ástæðu, án þess að útskýra það nánar.
Inga Sæland, formaður flokksins, vildi heldur ekki tjá sig um þennan trúnaðarbrest en sagðist óska Guðmundi Inga velfarnaðar.
„Það eina sem mér dettur í hug, á þessum tímapunkti, að skýri úrsögn Guðmundar Inga Kristinssonar úr Flokki fólksins er að Inga Sæland hafi lofað Guðmundi sæti í ríkisstjórn að loknu veikindaleyfi, en svikið það loforð,“ segir Sigurður Kári í færslu á samfélagsmiðlum.
Guðmundur Ingi tók við embætti mennta- og barnamálaráðherra í marsmánuði árið 2025 eftir afsögn Ástu Lóu Þórsdóttur. Í upphafi árs sagði hann hins vegar af sér embætti af heilsufarsástæðum, en hann hafði þá skömmu áður gengið undir hjartaaðgerð. Inga tók við embætti mennta- og barnamálaráðherra en Ragnar Þór Ingólfsson tók við embætti félags- og húsnæðismálaráðherra.
„Guðmundur Ingi ber við trúnaðarbresti,“ segir Sigurður Kári. „Ég á erfitt með að sjá að sá trúnaðarbrestur geti falist í einhverju öðru en svikum af þessu tagi. Varla er trúnaðarbresturinn málefnalegur fyrst maðurinn segist ætla að styðja ríkisstjórnina áfram.“
Bendir Sigurður Kári á að Guðmundur Ingi hafi verið dyggasti og traustasti stuðningsmaður Ingu Sæland í gegnum þykkt og þunnt. Hann hafi byggt upp flokkinn með henni.
Guðmundur Ingi var einn af þeim fjórum sem náðu fyrst inn á þing fyrir Flokk fólksins árið 2017. Hinir voru Inga sjálf og svo Karl Gauti Hjaltason og Ólafur Ísleifsson. En hinir tveir síðarnefndu voru reknir úr flokknum eftir að hinar svokölluðu Klaustursbar upptökur voru gerðar opinberar. Lengi vel voru Inga og Guðmundur Ingi því einu þingmenn flokksins.
„Úrsögn af þessu tagi er mjög óvenjuleg í öllum skilningi,“ segir Sigurður Kári að lokum. „Hin raunverulega ástæða úrsagnarinnar hlýtur að koma fram áður en langt um líður.“
