Eigandi tælenskrar nuddstofu í Reykjavík hefur tapað máli sínu gegn íslenska ríkinu þar sem tekist var á um óvenjumiklar innborganir hennar með reiðufé inn á eigin bankareikninga. Innborganirnar námu tugum milljóna og vildi skatturinn meina að um tekjur væri að ræða en tælenski nuddarinn vildi meðal annars meina að hún hefði bara verið svona svakalega heppin í spilakössum og happdættum.
Málið má rekja til ársins 2023 þegar skattrannsóknarstjóri sektaði konuna um 47,7 milljónir vegna brota gegn skattalögum á árunum 2019-2022. Á þessu tímabili hafði konan lagt rúmlega 91 milljón inn á eigin reikninga í gegnum hraðbanka. Konan kom með ýmsar skýringar á þessum innborgunum, svo sem að um vinninga úr spilakössum væri að ræða, peninga frá samlöndum hennar og vinninga í Happdrætti Háskóla Íslands. Skatturinn taldi þó ljóst að þarna væri um ágóða af starfsemi nuddstofunnar að ræða og þar með óheimilar úttektir úr rekstri nuddstofunnar sem ættu að teljast konunni til tekna. Yfirskattanefnd staðfesti ákvörðun skattrannsóknarstjóra í júlí 2024 en konan ákvað í framhaldinu að freista þess að losna undan sektinni með liðsinni dómstóla.
Um var að ræða 91.350.155 krónur í reiðufé sem konan hafði lagt inn á tvo reikninga sína á fjögurra ára tímabili, flestar innborganirnar fóru fram í gegnum hraðbanka.
Þetta mál snerist að miklu leyti um gögn og hverjum bæri að afla þeirra. Konan taldi að skatturinn þyrfti að sanna að peningarnir hefðu komið úr rekstri nuddstofunnar en skatturinn taldi að konan þyrfti að sanna að þeir gerðu það ekki, enda væri þekkt að fyrirtæki afli sér stundum svokallaðra svartra tekna með reiðufé.
Konan stóð fast með þeirri skýringu sinni að hún væri einfaldlega svona heppin. Hún hafi unnið rúmlega 14 milljónir í Happdrætti Háskóla Íslands árið 2019 og um 4,5 milljónir ári síðar. Svo hafi hún hlotið vinninga í spilakössum, um 19 milljónir, sem hafi verið greiddir með reiðufé, hún átti í bifreiðaviðskiptum, hafði unnið í erlendu lotteríi og svo hafi hluti fjármunanna tilheyrt vinafólki og samlöndum hennar sem hún hafi aðstoðað við að senda peninga til útlanda í gegnum svokallaða „Chær“-samvinnu sem sé samtryggingarkerfi í hinu tælenska samfélagi á Íslandi. Bætti hún svo við að þó að það komi rannsókn á skattamálum ekki við hafi hún einnig unnið rúmlega 16,6 milljónir í Happdrætti Háskóla Íslands í mars árið 2023. Þar með hafi hún unnið tæplega 35,5 milljónir í happdrættinu á árunum 2019-2023 en happdrættisvinningar séu skattfrjálst fé.
Íslenska ríkið benti á að happdrættið greiði vinninga með millifærslum en þetta mál varið reiðufé. Eins sé það ekki algilt að spilakassar greiði út vinninga með gallhörðum áþreifanlegum seðlum. Konan hafi engan veginn sannað hvaða þessir peningar komu og hvað þá að þeir kæmu ekki úr rekstri nuddstofunnar.
Dómari taldi að konan gæti ekki vísað til þess að það væri skatturinn sem yrði að sanna að peningarnir kæmu úr rekstrinum og neitað því samhliða að færa fram gögn til að sanna hvaðan þeir kæmu. Hér væri um verulegar fjárhæðir að ræða í reiðufé og vonlaust án atbeina konunnar að rekja uppruna þeirra til róta. Málflutningur konunnar hvað varðaði uppruna fjármunanna væri óljós og ekki studdur haldbærum gögnum, fullyrðingar um vinninga í Happdrætti Háskóla Íslands stæðust ekki skoðun þar sem þeir væru ekki greiddir með reiðufé. Hvað varðaði Chær-samvinnu þá hafi um 448 einstaklingar lagt peninga inn á konuna á tímabilinu en þetta mál varði reiðufé sem hún lagði sjálf inn á reikninga sína og konan hafi engin vitni leitt fram til að staðfesta slíka samvinnu. Taldi dómari einnig að ekki væri útilokað að peningarnir kæmu í gegnum svarta vinnu á nuddstofunni. Niðurstaða Héraðsdóms Reykjavíkur var að konunni hafi ekki tekist að færa haldbær rök fyrir því að fella sektarákvörðun skattyfirvalda úr gildi. Íslenska ríkið var því sýknað og málskostnaður felldur niður.
Ein áhugaverð málsástæða sem konan hélt fram beindist að rannsókn Skattsins. Á þessum tíma hafi svo verið í pottinn búið að hluti starfsmanna Skattsins hafi með stofnanasamningi um starfskjör átt rétt til bónusgreiðslna sem tengdar voru árangri í skattheimtu. Því hafi starfsmennirnir verið vanhæfir í skilningi laga um tekjuskatt. Dómari tók þetta sérstaklega fyrir og rak að samkvæmt lögunum megi enginn taka þátt í rannsókn eða annarri meðferð máls, hvorki skattákvörðun né kæru, ef honum hefði borið sem héraðsdóma að víkja sæti í málinu. Dómarar séu vanhæfir til að fara með mál ef fyrir hendi eru atvik eða aðstæður sem eru til þess fallnar að draga óhlutdrægni hans með réttu í efa. Íslenska ríkið lagði fram gögn í málinu sem varða laun starfsmanna Skattsins sem sýndu fram á að engin tengsl væru milli greiðslu viðbótarlauna og meðferðar eða úrlausnar einstakra mála og að engin tengsl væru milli gjaldabreytinga og greiðslu viðbótarlauna. Dómari taldi því ósannað að starfsmenn Skattsins sem komu að úrslausn málsins á stjórnsýslustigi hafi verið vanhæfir.
