Það myndi stórskaða samgöngur á höfuðborgarsvæðinu ef aftur væri sest að teikniborðinu til að teikna upp samgöngusáttmálann. Það myndi stöðva framkvæmdir og fresta málinu um einhver ár. Það gleymist oft að jafn stór hluti samgöngusáttmálans snýr að einkabílnum og snýr að almenningssamgöngum.

Samgöngusáttmáli höfuðborgarsvæðisins er þeirrar náttúru að sveitarfélögin ráða skipulaginu en ríkissjóður þarf að samþykkja að borga brúsann. Svo þarf að semja um loftslagsmarkmiðin.

Við verðum að taka okkur á varðandi umhirðu borgarinnar, fara meira inn í hverfin og byggja þau upp. Við verðum að taka peningana út úr kerfunum og setja þá inn í hverfin. Gera Reykjavík að þjónustuborg en ekki eftirlitsborg. Björg Magnúsdóttir, oddviti Viðreisnar í Reykjavík er gestur Ólafs Arnarsonar í hlaðvarpi Eyjunnar.

Reykjavík hefur vaxið gríðarlega á örfáum árum og ósköp eðlilegt er að slíkum vexti fylgi einhverjir vaxtaverkir. Á tíu árum hafa bæst við íbúar sem jafngilda því að bætt hafi verið einu stykki Akureyri eða einu stykki Garðabæ í höfuðborgina. Innviðir hafa setið á hakanum en núna verður að taka á í þeim efnum.

Við getum ekki gert Reykjavík bara að einhverri bandarískri bílaborg. Það tók mörg ár að gera Samgöngusáttmálann að veruleika, fá alla bæjarstjóra höfuðborgarsvæðisins, auk þriggja ráðherra til að ná þessu samkomulagi. Samgöngusáttmálinn er ekkert fullkominn en hann er til staðar og hann er fjármagnaður.