Margir þekkja það að vakna með slæman hausverk eftir djammið. Kannski vera illt í maganum, muna lítið eða vera djammviskubit út af einhverju skammarstriki kvöldsins áður. En afleiðingarnar af ofdrykkju geta verið svo miklu verri eins og saga ungrar móður í Kanada sínir.
Í breska blaðinu The Mirror er greint frá örlagasögu Juliu Anderson, 36 ára gamallar móður frá Ontatrio í Kanada. Julia fór á djammið með með vinum sínum, hellti í sig svo miklu vodka að hún féll í ómegin. Þegar hún vaknaði voru fæturnir á henni orðnir tvöfaldir að stærð og minnstu munaði að það þyrfti að aflima hana á sjúkrahúsi.
Eins og segir í fréttinni sofnaði Julia áfengisdauða eftir vægast sagt of mikla áfengisdrykkju. Þegar hún vaknaði morguninn eftir áttaði hún sig á því að hún gat ekki staðið upp. Fæturnir á henni hlýddu henni ekki. Þar að auki voru þeir orðnir gríðarlega bólgnir.
Julia varð vitaskuld vitstola af hræðslu og skildi ekkert í þessu. Hvað í ósköpunum var að gerast?
„Það eina sem fór í gegnum hugann á mér var: Braut ég fæturna á mér? Af hverju get ég ekki hreyft fæturna?“ segir Julia sem varar aðra við að drekka svo mikið. Afleiðingarnar geti verið skelfilegar.
Julia hringdi hágrátandi í móður sína sem sem hringdi svo í sjúkrabíl sem kom innan skamms. Sjúkraflutningamennirnir fór rakleitt með hana upp á sjúkrahús til skoðunar og aðhlynningar.
Fæturnir voru myndaðir í bak og fyrir með röntgen myndavél. Kom í ljós að blóðleysi hafði valdið þessu. Ástæðan var einföld. Í djúpu meðvitundarleysi sínu hafði Julia legið í undarlegri stellingu alla nóttina. Hún hafði legið ofan á fótunum á sér og hindrað blóðflæði til þeirra, einkum vinstri fætinum. Fæturnir voru að deyja.
Um er að ræða svokallað hólfheilkenni eða vöðvahólfheilkenni, sem kemur fram í handleggjum eða fótleggjum við blóðskort til vöðva og tauga. Þegar blóð flæðir aftur í útliminn bólgnar hann gríðarlega. Ástandið krefst tafarlausrar meðferðar með skurðaðgerð til þess að koma í veg fyrir varanlegan skaða.
Skurðlæknar á Michael Garron sjúkrahúsinu í Toronto skáru inn í kálfann á vinstri fótlegg Juliu til þess að létta á þrýstingnum. Voru hlutar af vöðvunum fjarlægðir til þess minnka flæði eiturefna í blóðinu. Eftir stóð risastórt sár sem þurfti að græða húð á. Eins og gefur að skilja var þetta ekki aðeins lífshættulegt ástand heldur einnig gríðarlega sársaukafullt fyrir hina ungu móður.
„Taugaskaðinn var svo mikill að ég öskraði um miðjar nætur af sársauka,“ segir Julia. „Ímyndaðu þér að fóturinn er að sofna en náladofinn er þúsund sinnum sterkari, eins og raflost upp allan fótlegginn.“
Julia var inniliggjandi á sjúkrahúsinu í fimm vikur og eftir útskrift var hún rúmliggjandi á heimili sínu í þrjár til viðbótar. Hún var sett á sterkan verkjalyfjaskammt í heilt ár.
Þá hefur þetta haft hugsanlega varanleg áhrif á líf hennar. Það er fyrir utan sálræna þáttinn. Það er að enn í dag gengur hún hölt jafn vel þó að nokkur ár eru síðan þetta kom fyrir.
„Það eru ár síðan þetta kom fyrir en mér líður samt enn þá eins og fóturinn á mér sé hálfsofandi, ég er orðin vön þessu,“ segir Julia. „Tærnar á mér eru byrjaðar að bogna, ég veit ekki hvort að ég þurfi frekari skurðaðgerðir eða hvort það sé eitthvað frekar hægt að gera.“
Julia var lengi vel þögul um þessa reynslu sína. En ákvað svo að opna á þetta til þess að vara fólk við.
„Aldrei drekka svo mikið að þú sofnir áfengissvefni, það er svo hættulegt,“ segir hún. „Fáðu þér að borða og drekktu vatn og reyndu að minnka áfengisáhrifin áður en þú ferð að sofa.“
