Yfirlýsingin var ekki flutt í ræðu eða myndbandsávarpi heldur lesin upp af fréttaþuli íranska ríkissjónvarpsins, og hefur hún lítið gert til að skýra hvort leiðtoginn sé í raun fær um að gegna hlutverki sínu.
Breska blaðið Telegraph fjallaði í morgun ítarlega um stöðu nýja leiðtogans og sögusagnir sem hafa farið á kreik síðustu daga.
Greint var frá því í vikunni að Mojtaba hefði særst strax á fyrsta degi árása Bandaríkjanna og Ísraels í lok febrúarmánaðar. Óvissa hefur þó ríkt um hversu alvarleg þessi meiðsl voru.
Breska blaðið The Sun hafði eftir heimildarmanni sínum í gær að Mojtaba hefði misst að minnsta kosti annan fótlegginn, væri í dái á sjúkrahúsi og hefði ekki hugmynd um að hann hefði verið valinn til að taka við sem æðsti leiðtogi landsins.
Í umfjöllun Telegraph er ekki alveg gengið jafn langt en þó rætt við hátt settan embættismann í Íran sem segir:
„Það veit enginn neitt um Mojtaba, hvort hann er lífs eða liðinn eða hversu illa slasaður hann er. Okkur er einfaldlega sagt að hann sé særður. Hann hefur enga stjórn á stríðinu vegna þess að hann er ekki hér. Flestir herforingjar – eða réttara sagt allir – hafa engar fréttir af honum.“
Það liggur fyrir að Mojtaba særðist í sömu árás og drap föður hans, Ali Khamenei, ásamt eiginkonu hans, ungum syni, systur og mági þann 28. febrúar. Viðvarandi orðrómur, samanber umfjöllun The Sun, hefur einnig verið um að hann hafi látist eða fallið í dá eftir árásina, og hefur skriflega yfirlýsingin í gær lítið gert til að draga úr þeim vangaveltum.
Stjórnmálaskýrendur segja að dauði Ali Khamenei hafi skapað tómarúm í miðstýrðu valdakerfi landsins. Áratugum saman hafi hann gegnt lykilhlutverki við að samræma stefnu milli valdamikilla stofnana, þar á meðal byltingarvarðliðsins, hins hefðbundna hers landsins, dómskerfisins og forsetaembættisins.
Á fyrstu dögunum eftir dauða hans hafi merki um sundurlyndi strax orðið sýnileg og ólíkar stofnanir sent frá sér mismunandi yfirlýsingar. Tilkynning um að Mojtaba Khamenei hefði verið valinn í embættið hafi því að mati sérfræðinga fyrst og fremst verið tilraun til að koma á nýju formlegu valdajafnvægi og draga úr hættu á innri átökum.
