Framleiðslueldhúsinu á Vitatorgi hefur verið lokað eftir að bakterían Listeria monocytogenes fannst þar við reglubundna sýnatöku. Á Vitatorgi eru framleiddar meira en 900 máltíðir daglega, sem fara ýmist í heimsendingu eða eru bornar fram í félagsmiðstöðvum og þjónustuíbúðum velferðarsviðs. Er algengt að eldri borgarar fái þennan mat heimsendan.
Helgi Áss Grétarsson, varaborgarfullrúi og félagi í Miðflokknum (var áður í Sjálfstæðisflokknum) segir að lokunin á Vitatorgi komi ekki á óvart og þessi hætta hafi lengi vofað yfir. Segir hann vanda eldhússins stafa af rangri pólitískri forgangsröðun sem lýsi sér í því að borgin hafi ekki viljað flytja eldhúsið í annað leiguhúsnæði vegna þess að það væri of dýrt.
Helgi fer yfir málið í aðsendri grein á Vísir.is og segir:
„Fram kemur í hinum birtu gögnum að allar götur síðan í febrúar 2025 hafi Heilbrigðiseftirlitið metið stöðu framleiðslueldhússins á Vitatorgi alvarlega og að ástand húsnæðisins væri óviðunandi. Eigi að síður veitti Heilbrigðiseftirlitið framleiðslueldhúsinu tvívegis tímabundin starfsleyfi, það yngra var í gildi til 27. maí 2026.
Þrátt fyrir góðan vilja, til að láta starfsemi framleiðslueldhússins á Vitatorgi virka tímabundið til lok maí, þá kemur sú útkoma ekki eins og þruma úr heiðskíru lofti að loka hafi þurft eldhúsinu vegna heilsufarsáhættu.“
Helgi segir að á sama tíma og borgin eyði fjármunum í gæluverkefni sé ekki til fjármagn til að verja grunnþjónustu borgarinnar, eins og sýni sig í þessu máli:
„Starfsfólk velferðarsviðs Reykjavíkurborgar hefur án efa gert sitt besta til að leysa úr þeirri þröngu stöðu sem starfsemi framleiðslueldhússins hefur staðið frammi fyrir undanfarið ár. Sem dæmi var á seinni helmingi ársins 2025 búið að finna heppilegt leiguhúsnæði fyrir þessa mikilvægu starfsemi. Hins vegar var hætt við að taka húsnæðið á leigu vegna þess að það var „of dýrt“.
Þetta atriði, að leysa ekki strax úr óviðunandi húsnæðisvanda framleiðslueldhússins, vegna of hárrar leigu, sýnir mat á pólitískri forgangsröðun sem ég er ósammála.
Sem sagt, á sama tíma og fjárfest er í gæluverkefnum á borð við torgagerð og þróunar hugmyndafræði á sviði jafnréttismála, er ekki til fjármagn til að verja grunnþjónustu borgarinnar á borð við þá að tryggja heilsunæmt umhverfi fyrir framleiðslueldhús sem útbýr matvæli fyrir viðkvæma hópa á borð við eldra fólk.“
Greinina má lesa á Vísir.is.
