Tinna Gunnur Bjarnadóttir, einstæður sjúkraliði með tvö börn, segir að Kópavogsleiðin svokallaða í leikskólamálum sé merkilegt fyrirbæri. Bærinn bjóði upp á sex klukkustunda gjaldfrjálsa dagvistun en engu að síður endaði Tinna með hærri reikning þegar hún flutti til Kópavogs. Hún veltir því fyrir sér fyrir hvern leiðin sé hönnuð, en það sé þó klárlega ekki fyrir einstæða foreldra með lítið bakland. Þetta kemur fram í grein hennar hjá Vísi í dag.
Tinna er uppalin í Kópavogi en flutti svo út á land þegar hún bjó með þáverandi eiginmanni sínum. Eftir skilnaðinn ákvað hún að snúa aftur til Kópavogs og taldi að þar væri gott að vera með börn.
„Þegar ég ákvað að flytja hingað barst mér til eyrna að leikskólaganga væri ókeypis, eða allt að 6 klukkustundir á dag sem mér þótti alveg frábært og varð því nokkuð undrandi að sjá að leikskólavist stúlkunnar minnar varð dýrari en ég hafði áður vanist. Þ.e. þegar ég bjó úti á landi sem gift kona kostaði 8 klst. vistun u.þ.b. 34.000 kr. en kostnaðurinn hækkaði upp í u.þ.b. 42.000 kr. fyrir jafnlangan vistunartíma sem einstætt foreldri búandi í Kópavogi. Ath. að reikningurinn var 42.000 kr. þrátt fyrir að búið var að reikna 40% afslátt vegna fjárhagsstöðu minnar, samt voru þessi 6 klst. gjaldfrjálsar. Hvernig getur þetta staðist? Jú, allur vistunartími sem er umfram þessar 6 klst. á dag er verðlagður með miklu álagi; vistunartími á sterum.“
Sem sjúkraliði þarf Tinna að vera í vaktavinnu. Vaktirnar hefjast klukkan 08 sem þýðir að hún þarf að borga 15 mínútur aukalega fyrir hvern morgun því hún þarf að koma dóttur sinni í leikskólann þannig að hún nái að vera mætt til vinnu á réttum tíma. Þessar 15 mínútur er ekki hægt að nýta sem hluta af sex gjaldfrjálsu tímunum.
Vaktirnar standa ýmist til klukkan 15:00, 15:30 eða 16:00. Fór þá Tinna að reyna að finna leið til að láta þetta ganga upp svo hún gæti stytt daglegan vistunartíma stúlkunnar niður í 7,5 klukkustundir en þá myndi hún aðeins þurfa að borga 30 þúsund krónur á mánuði. Með því að stytta vaktirnar þyrfti hún þá að taka að minnsta kosti eina aukavakt í mánuði. Henni stendur ekki til boða að fá aðstoð frá foreldrum þar sem móðir hennar hefur ekki heilsu til þess að aðstoða og faðir hennar býr úti á landi. Leikskólinn var tilbúinn að gera undantekningu. Hún þyrfti ekki að sytta hvern dag ef hún gæti verið heima með stelpuna einn dag í viku. Það myndi þó þýða að Tinna gæti bara verið í 80 prósent vinnu. Niðurstaðan var því að gjaldfrjáls vistunartími sé í raun bara fyrir þá sem hafa sveigjanlegan vinnutíma, eru í sambúð eða hafa gott bakland.
„Það sem angrar mig mest með Kópavogsleiðina er ekki sú staðreynd að ég get ekki nýtt mér hana heldur er það vegna þess, þegar öllu er á botninn hvolft, að hún er ekkert nema sýndarmennska og fyrirsláttur. Hún er ekki gjaldfrjáls á meðan umframgjaldið er verðlagt svona hátt. Það má vel vera að þetta sé frábært fyrirkomulag fyrir hóp fólks sem er með aðstæðurnar til þess. Ég set stórt spurningarmerki við að það þurfi Kópavogsleiðina til svo unnt sé að stytta vistunartíma barna þeirra, öllum er frjálst að gera það sem vilja og geta. Þurfum við hin, sem ekki getum það, að borga brúsann?“
