„Hver man ekki eftir Viktoríu Abril, sem við Íslendingar tókum ástfóstri við eftir að hún fór með hlutverk föngulegrar flamingódansmeyjar í myndinni 101 Reykjavík?“

Að þessu spyr Jón Sigurður Eyjólfsson rithöfundur í pistli sem birtist í Fréttablaði dagsins í dag. „Nú hefur hún einn ganginn enn skipt um hlutverk en þegar hún var að taka við verðlaunum, nú nýverið, tókst henni á tíu mínútum að umbreytast úr ástsælli leikkonu í persona non grata og nýjasta skotspón níðþeytifólks,“ segir Jón en spænska leikkonan Victoria Abil lenti illa í því eftir ummæli sín á verðlaunaafhendingunni sem um ræðir. Ummælin eru umdeild og hafa vakið mikla athygli í spænsku pressunni.

„Við þetta tækifæri hætti hún sér nefnilega út á þann þunna ís að lýsa skoðun sinni á kórónaveirunni, sem hún sagði vera eins og hverja aðra veiru sem leiddi árlega vissan fjölda fólks til dauða án þess að nokkur gripi til nokkurra neyðarráðstafana. Fór hún mikinn og kallaði þetta kóróna-sirkus og tók ekki í mál að bera grímu.“

Jón Sigurður óttast það að fólk geti ekki sagt sína skoðun, jafnvel þó þær séu taldar vera hættulegar. „Fólki rann blóðið til skyldunnar að taka upp hanskann fyrir þá sem væru nógu hrifnæmir til að falla fyrir ræðu hennar, þar sem um stórhættulegar skoðanir væri að ræða, og hver sá sem vettlingi gat valdið fór háðulegum orðum í fjölmiðlum um gáfnafar hennar og eðlisfar. Vissulega var ekki langt í þá kröfu að hún yrði svipt verðlaunum,“ segir hann.

Að lokum segist Jón ekki ætla að draga úr alvarleika veirunnar skæðu þar sem hún muni líða hjá. „En aldrei fennir yfir framgang þeirra sem vilja svipta fólk ærunni að ósekju. Ég ætla heldur ekki að gera lítið úr sársaukanum sem það kann að valda þegar einir halda fram skoðunum sínum,“ segir hann. „En þar sem ég þekki ágætlega fortíð ættjarðar hennar Viktoríu óttast ég miklu fremur þann dag er allir neyðast til að vera á sömu skoðun.“