Reglulega verða á vegi mínum pistlar sem snúa að samskiptum kynjanna. Pistlarnir snúa nær alltaf að stefnumótamenningu eða ástarsamböndum. Fyrirsagnir pistlanna grípa okkur, líklega vegna þess að ást er sterk tilfinning og við leitumst við að skilja hana, leitum hennar eða viljum viðhalda henni.
Margir þessara pistla henda gaman að því hvernig annað kynið hagar sér á einhvern ákveðinn hátt sem hitt kynið á bágt með að skilja og neyðist því til að ráða hegðunina líkt og dulmál. Þá gefa pistlarnir gjarnan ráð um hvernig lesa megi dulmálið.
Þökk sé opinni jafnréttisumræðu vitum við betur í dag. Við vitum að hvorugt kynið er dulkóðað í augum hins eða ófært um að gefa því til kynna hug sinn á mannamáli. Að sama skapi er hvorugt kynið ófært um að skilja það sem gefið er til kynna, svo fremi að hlustað sé og hugur fylgi máli og öfugt.
Það er hins vegar áhugavert að ekki sé sett stærra spurningarmerki við sjálft hugtakið „samskipti kynjanna“, því hugtakið er stórkostlega úrelt sem slíkt. Í raun er ótrúlegt að við séum enn að nota þetta hugtak í ljósi þess hve margir eru annarrar kynhneigðar en gagnkynhneigðar. Þetta vitum við líka, við þurfum bara að temja okkur nýtt tungutak.
Ég legg hér með til að við skiptum hugtakinu „samskipti kynjanna“ út fyrir hugtakið „rómantísk samskipti“ í pistlum framtíðarinnar. Ekki að ég sjái hvers vegna við ættum endilega að standa í öllum þessum pistlaskrifum um rómantísk samskipti. Þau eru líklega eins ólík og þau eru mörg. Ef einhver hins vegar telur sig einstaklega færan í slíkum samskiptum og finnur sig knúinn til að skrifa um þau pistla – gott mál. Ég er a.m.k. búin að bæta einum í flóruna.
Elín Inga Bragadóttir
