Læti og stórkarlalegar yfirlýsingar þingmanna úr ræðustóli Alþingis eru oft ekkert annað en leikrit sett upp til að ná í gegn. Það er hins vegar ekkert óeðlilegt að tekist sé á um stórt mál á borð við aðild að Evrópusambandinu og fyrirhugaða þjóðaratkvæðagreiðslu um framhald aðildarviðræðna. Heiða Kristín Helgadóttir, ráðgjafi utanríkisráðherra um þjóðaratkvæðagreiðsluna, er gestur Ólafs Arnarsonar í hlaðvarpi Eyjunnar.
Það er nefnilega rangt sem er haldið fram að samþykki á því að halda viðræðum áfram sé ígildi þess að samþykkja inngöngu í ESB, það er það bara alls ekki. Og svo er talað um það að við fengjum svo fáa þingmenn á Evrópuþingið, hvað, sex eða sjö.
„Við erum ekki með neinn í dag.“
Þannig að við hefðum engin áhrif, en þá gleymist það bara að á Evrópuþinginu eru þingflokkar, flokkablokkir sem standa saman. Þannig að það er mjög sennilegt að Sjálfstæðismenn sem yrðu kosnir á Evrópuþingið myndu þá starfa með þessari íhaldsblokk. Á meðan Samfylkingin myndi vera í jafnaðarmannablokkinni og er ekki einhver frjálslynd blokk, það væri væntanlega fyrir Viðreisn.
„Það eru meira að segja svona einhverjir Miðflokksmenn þarna eins og annars staðar. Það er bara allt litrófið.“
Það er eins og ég sá einhvers staðar á netinu nýlega, það var einhver sem sagði það er auðvitað rangt að halda því fram að Jens Garðar Helgason frá Eskifirði, þar sem búa 0,2% þjóðarinnar, hann er hvað, 2% af því sem er á Alþingi, en það er auðvitað rangt að hann hafi engin áhrif þar af því að, af því að hann hafi bara svo og svo mörg prósent vægi, hann hefur áhrif þar af því að hann er hluti af þingflokki.
„Já, sannarlega.“
Mér finnst vanta dálítið, alla vega hjá hluta af þeim sem er heitt í hamsi út af þessu, vanta dálítið svona þessa vitrænu umræðu.
„Ja, það er nú bara svona alls konar, það er bara auðvitað kannski það sem maður sér eru þeir sem garga mest. En svo ég líka, ef maður fer bara út á feltið og talar við fólk þá eru allir að pæla í þessu út frá alls konar sjónarhornum og hvort sem þeir eru að reka fyrirtæki eða senda börnin sín í nám eða bara eins og bróðurdóttir mín sem var að pæla í námslánunum sem þú þarft að fara að taka, og synir mínir sem eru ekki kannski að pæla mikið í þessu en þurfa að fara að pæla í þessu, þannig að ég held þetta geti bara verið mjög skemmtilegt, en auðvitað er alltaf hætta á því þegar við tökum upp á því að pæla í einhverjum svona stórum hlutum að við getum drepið sjálf okkur úr leiðindum. Það er sem stoppar okkur í því. En þess vegna held ég líka svona kannski að það sé ágætt að þetta er nefnilega bæði langur tími og stuttur einhvern veginn. Þannig að ég held að það sé bara hið besta mál að fólk fái smá andrými til þess að hugsa þetta og fara svolítið yfir þetta. En það verða alltaf einhverjir sem að fara í tilfinningalegt ójafnvægi yfir þessu á báða bóga. Því svo eru hinir sem eru mjög spenntir fyrir að fara í ESB. sem verða bara desperat og óþægilegir líka, það þarf að hugsa bara að lempa alla.“
Já, já, það er alveg rétt og ég hef það nú á tilfinningunni að svona almennt séð þá sé fólkið sem er ekki í þingsal, það sem er kannski skeptískt á ESB, það nálgast umræðuna á svona aðeins yfirvegaðri hátt en ýmsir fulltrúar þeirra sjónarmiða í þinginu.
„Það er nú svona kannski líka ákveðið leikrit oft, það er svolítið leið til þess að ná í gegn og nú hef ég einmitt verið að hafa afskipti af pólitík síðan 2010 þegar við Jón Gnarr stofnuðum Besta flokkinn og ég er búin að prófa alls konar hlutverk í þessu og fyrir mig persónulega þá finnst mér það svona síst spennandi vettvangurinn. Ég hef prófað að vera á þingi og svona verið inni í því og einhvern veginn, já, það svona talar ekki mikið til mín en mikilvægur vettvangur engu að síður. En mér finnst það óttalegt leikrit oft og tíðum og svona fólk að setja sig í stellingar og setja sig í eitthvað hlutverk og svo er það ekkert mikið lengur en bara akkúrat á meðan það er. Og svona kannski setja miklar tilfinningar í eitthvað sem ég svona er ekkert alveg viss um að þeim líði alltaf alveg þannig. Pólitíkin er svo miklu meira og stærra en það og það eru svo öll hin samtölin, þar sem manni finnst maður ná lengra, það sé einhver skilningur og svo er það bara mjög eðlilegt að það séu skiptar skoðanir um þetta. Þetta er bara stórt mál.
