Hinn gamalkunni Svarthöfði er kominn á Eyjuna og mun birta pistla sína hér eftir því sem tilefni gefst til. Eitt og annað hefur drifið á daga hans frá því að síðasti pistill hans birtist á DV fyrir rúmlega hálfu þriðja ári. Þá sveif þunglyndið yfir vötnum, kulnun áþreifanleg og ekki bætti úr skák þegar Covid réðst til atlögu skömmu síðar.

Covid lék Svarthöfða grátt og eftirköstin voru alvarleg og langvarandi. Á tímabili var óttast að hann hefði skrifað sinn síðasta pistil. Ekki aðeins vegna þess að Covid varð honum svo þungbært, heldur vegna þess að vonbrigði hans með ríkisstjórnina voru svo alger að honum þvarr máttur og þor og gat ekki lyft penna, hvað þá hamrað á lyklaborð.

Leit því út fyrir að glæsileg og löng saga Svarthöfða í íslenskum fjölmiðlum væri fullrituð, en fyrst kom Svarthöfði fram í Tímanum árið 1957. Síðar lágu leiðir hans á Vísi og svo DV.

Eftir því sem sól hefur hækkað á lofti hefur magnast lífs glampi í augum Svarthöfða og nú er svo komið að hann getur ekki lengur orða bundist. Kulnun og Covid að baki og fyrsti pistillinn birtist á Eyjunni í dag. Svarthöfði mun birta pistla sína eftir því sem atburðarásin í samfélaginu verður honum innblástur til skrifa. Því má treysta að Svarthöfði nálgast málin með sínum hætti og liggur ekki á skoðunum sínum.

Fyrsti pistill Svarthöfða á Eyjunni er hér.