Í nýjum dagfarapistli á Hringbraut gagnrýnir Ólafur Arnarson hagfræðingur Ásgeir Jónsson, seðlabankastjóra, harðlega fyrir að vitna í tveggja manna samtal og slúðra um nafngreint fólk og segir ófært að hann gegni áfram embætti.

Ólafur skrifar að þótt gott sé að seðlabankastjóri sé best klæddi maðurinn í húsinu dugi það ekki til eitt sér. Gerð sé krafa um að fólk í svona háum stöðum temji sér viðeigandi framkomu og sýni fólki ekki vanvirðingu og hroka.

Ólafur bendir á að í kjölfar þess að seðlabankastjóri vitnaði í trúnaðarsamtal við ríkissáttasemjara hafi komið fram kröfur um að hann verði beinlínis „borinn út úr Seðlabankanum með svipuðum hætti og vinstri stjórn Jóhönnu gerði við Davíð Oddsson vorið 2009.“

Hann rekur að gerðar hafi verið breytingar á lögum um Seðlabankann til að tryggja að einungis fólk með menntun og viðeigandi reynslu gegni embætti seðlabankastjóra en ekki notaður sem hvíldarinnlögn fyrir uppgjafa stjórnmálamenn til að bæta eftirlaun þeirra.

Mikilvægt sé fyrir seðlabankastjóra að njóta trausts og trúnaðar meðal annars stjórnmálamanna og aðila vinnumarkaðarins. Slíku trausti hafi Ágeir nú fyrirgert.

Ólafur fullyrðir að hvorki Jóhannes Nordal né Már Guðmundsson hefðu leyft sér að vitna í tveggja manna trúnaðarsamtal og slúðrað opinberlega um nafngreint fólk eins og Ásgeir gerði í viðtali við Morgunblaðið í síðustu viku.

Ólafur klikkir út með því að segja að kraftar Ásgeirs Jónssonar hljóti að nýtast betur á öðrum vettvangi. Úr Seðlabankanum verði hann að hverfa.

Dagfara má lesa í heild hér.