Gunnar Smári Egilsson, stofnandi Sósíalistaflokks Íslands, sakar framkvæmdarstjóra Samtaka atvinnulífsins, Halldór Benjamín Þorbergsson um að hafa greitt fyrir að koma fram í kvöldfréttatímum RÚV, í áróðurskyni. Hann segist ekki skilja hvers vegna Halldór sé „alltaf fenginn til að vera með fréttaskýringar í kvöldfréttum Ríkisútvarpsins“ og spyr:
„Erum við orðin svo blind af peningahyggjunni að við teljum eðlilegt að tíu manns geti keypt sér athygli og áhrif, innslög í fréttir almannaútvarpsins, til að reka áróður fyrir eigin hagsmunum?“
Þetta skrifar Gunnar í færslu við Facebooksíðu Sósíalistaflokks Íslands.
Hann segir Halldór vera í forsvari fyrir fámennan hóp auðmanna sem eigi lítið erindi á heimili fólks í gegnum sjónvarp allra landsmanna:
„Ég bara næ ekki af hverju þessi gaur er alltaf fenginn til að vera með fréttaskýringar í kvöldfréttum Ríkisútvarpsins. Hann er framkvæmdastjóri SA, samtaka fyrirtækjaeigenda þar sem atkvæðamagn fer eftir efnahagsstöðu. Samkvæmt nýlegri rannsókn eiga um 10 manns um 1/3 alls eigin fjár einstaklinga í Íslenskum fyrirtækjum og 50 manns nokkuð yfir helminginn. Þessi gaur er því málpípa 10 manns, í mesta lagi 50. Hvað kemur okkur við hvað þessi fámenni hópur vill?“
Þá segir Gunnar eðlilegt að Gylfi Arnbjörnsson fengi meiri tíma í sjónvarpinu:
„Gylfi Arnbjörnsson, sá óvinsæli maður, má þó eiga það að hann er að tala fyrir hagsmunum 120 þúsund manns. Ef Halldór Benjamín Þorbergsson fær 5 mínútur ætti Gylfi að fá að tala ótruflað í rúma viku. Erum við orðin svo blind af peningahyggjunni að við teljum eðlilegt að tíu manns geti keypt sér athygli og áhrif, innslög í fréttir almannaútvarpsins, til að reka áróður fyrir eigin hagsmunum? Þætti eðlilegt að brigdeklúbbur Jóa frænda, átta manna hópur tuðandi karla, fengi að tjá sig í kvöldfréttum um nauðsyn þess að þeir hefðu það betur í framtíðinni? Nei, ég held ekki. En ef bridgeklúbbur Jóa frænda væri flugríkur og hefði sölsað undir sig mest af eignum almennings; horfði þá öðru vísi við?“
Færsla Gunnars:
„Ég bara næ ekki af hverju þessi gaur er alltaf fenginn til að vera með fréttaskýringar í kvöldfréttum Ríkisútvarpsins. Hann er framkvæmdastjóri SA, samtaka fyrirtækjaeigenda þar sem atkvæðamagn fer eftir efnahagsstöðu. Samkvæmt nýlegri rannsókn eiga um 10 manns um 1/3 alls eigin fjár einstaklinga í Íslenskum fyrirtækjum og 50 manns nokkuð yfir helminginn. Þessi gaur er því málpípa 10 manns, í mesta lagi 50. Hvað kemur okkur við hvað þessi fámenni hópur vill? Gylfi Arnbjörnsson, sá óvinsæli maður, má þó eiga það að hann er að tala fyrir hagsmunum 120 þúsund manns. Ef Halldór Benjamín Þorbergsson fær 5 mínútur ætti Gylfi að fá að tala ótruflað í rúma viku. Erum við orðin svo blind af peningahyggjunni að við teljum eðlilegt að tíu manns geti keypt sér athygli og áhrif, innslög í fréttir almannaútvarpsins, til að reka áróður fyrir eigin hagsmunum? Þætti eðlilegt að brigdeklúbbur Jóa frænda, átta manna hópur tuðandi karla, fengi að tjá sig í kvöldfréttum um nauðsyn þess að þeir hefðu það betur í framtíðinni? Nei, ég held ekki. En ef bridgeklúbbur Jóa frænda væri flugríkur og hefði sölsað undir sig mest af eignum almennings; horfði þá örðu vísi við?“
