Sumarliði Ísleifsson sagnfræðingur, sem er sérfræðingur í sögu verkalýðshreyfingarinnar, telur að erfiðara verði fyrir andstöðuöfl að fella frambjóðanda stjórnarinnar í Eflingu en í VR. Hann byggir það á því að í VR hafi verið mikill órói lengi og tíð formannsskipti en í Eflingu hafi ríkt stöðugleiki.

Það er líklega ýmislegt til í þessu. Lýðræðið í verkó hefur líka verið svona og svona. Frægar voru frásagnirnar af Dagsbrúnarfundunum í tíma Guðmundar jaka þegar baráttufólk ætlaði að freista þess að láta raddir sínar hljóma. Þá voru til ýmis ráð til að þagga niður í því – stjórn félagsins hafði sína öruggu fundarmenn sem hægt var að kalla til.

En það er merkilegt að sjá hversu mikill órói hefur skapast vegna mótframboðsins í Eflingu. Maður hlýtur eiginlega að spyrja hvort í félögum eins og þessu sé lýðræði ekki nema til málamynda? Svo heiftarleg eru viðbrögðin við framboði Sólveigar Önnu Jónsdóttur.

Sólveig Anna hefur kannski ekki verið landsþekkt fyrr en núna, en hún hefur lengi tekið þátt í róttækum stjórnmálum og félagsmálum á vinstri væng. Hún var ein af níumenningunum sem voru dregnir fyrir dóm fyrir að ráðast á Alþingi árið 2008 – hópurinn var sýknaður. Hún hefur starfaði um tíma innan Vinstri grænna, að málefnum flóttafóks og hún hefur verið félagi í samtökum sem nefnast Attac.

Það verður að segjast eins og er að Sigurði Bessasyni, formanni Eflingar til 18 ára, varð nokkuð á í messunni þegar hann leggur málið upp líkt og Sólveig sé strengjabrúða Ragnars Þórs Ingólfssonar, formanns VR, líkt og hann gerir í Morgunblaðinu í dag. Þetta er til marks um þandar taugar í þessu stóra stéttarfélagi.