Gunnari Smára Egilssyni líst ekkert á lista sem Andrés Jónsson almannatengill tók saman um ungt forystufólk í viðskiptalífinu. Á listanum eru 40 stjórnendur og svo er annar listi yfir 20 ungar vonarstjörnur. Gunnar Smári skrifar að þetta sé mjög sorglegt hjá Andrési.

Þarna telur hann upp 60 aðdáunarvert ungt fólk undir fertugu í viðskiptum og af þeim vinnur meira en 1/3 hjá fjármálafyrirtækjum. Þarna eru líklega ekki fleiri en þrjú fyrirtæki sem eru stofnuð eftir Hrun. Af framleiðslufyrirtækjum vinna átta hjá Marel og Össuri, helmingi fleiri en hjá öðrum yngri fyrirtækjum sem reyna að finna eitthvað upp, búa til eitthvað nýtt. Það er álíka margt af þessu fólki og vinnur við hagsmunagæslu hinna ríku í samtökum fyrirtækja. Ferðaiðnaðurinn, vaxtarbroddur hagkerfisins, á varla fleiri en fimm, ef talið er saman samgöngur og veitingar.

Það er vissulega rétt hjá Gunnari Smára að listinn er mjög einsleitur. Kannski er hann valinn úr of þröngum hópi? Karlarnir eru flestir nokkuð stífir að sjá, í jakkafötum, en konurnar eru klæddar í draktir, sumar með slæður um hálsinn. Maður veltir fyrir sér hvort hinn óhefðbundni forstjóri, í gallabuxum, bol, opinni skyrtu, í strigaskóm og með úfið hár, hafi ekki náð að komast til Íslands.

Hitt er svo reyndar annað annað mál að þessi tegund af forstjóra, sem er upprunnin í Sílíkondalnum, þykir núorðið afar viðsjárverð. Það er jafnvel sagt að hann sigli undir fölsku flaggi með sín yfirborðsfrjálslyndu viðhorf. Þetta séu í raun gráðugir túrbókapítalistar í gervi hipstera sem svífist einskis.