Ástæða er til að benda sérstaklega á grein sem Hilmar Þór Björnsson arkitekt skrifar á vefsvæði sitt Arkítektúr, skipulag og staðarprýði sem má finna hér á Eyjunni. Greinin nefnist einfaldlega Verndun staðarandans – lög og reglugerðir.

Greinin fjallar um staðaranda og hvernig hans er gætt í arkítektúr í Reykjavík. Hilmar rekur hvernig er tekið á þessu í menningarstefnu hins opinbera, í skipulagslögum og í aðalskipulagi Reykjavíkur.

Segir meðal annars í greininni:

Þegar horft er yfir málið í heild virðist ganga illa að framfylgja þeim góðu fyrirheitum og markmiðum sem er að finna í skipulagi, lögum og reglugerðum. Helstu steinarnir í þessari götu eru háværar raddir hinna svokölluðu uppbyggingarsinna, tíðarandinn og fjármagnið, ásamt veikgeðja stjórnmálamönnum og ráðgjöfum þeirra, sem sífellt láta undan. Draga má þá ályktun að vilji stjórnmálamanna til þess að móta stefnuna sé mikill en þrek þeirra til að fylgja henni eftir lítið.

Hilmar tekur síðan nokkur dæmi sem hann segir að bendi til þess að embættismenn, stjórnmálamenn og fjárfestar þurfi að lesa sig betur til og vanda vinnubrögð sín. Hann nefnir stúdentagarð á lóð Háskólans, Laugaveg 4-6, Hafnartorg (sem er 6 hæðir þótt í aðalskipulagi segi að á svæðinu skuli 5 vera hámarkið) og nýja Landspítalann en hér má sjá mynd sem Hilmar birtir  byggingunum sem þar eru fyrirhugaðar.

Hilmar getur þess að í áðurnefndri menningarstefnu sé talað um „„heildarmynd og mælikvarða þegar byggt er í og við eldri byggð“.