Það verður varla auðvelt lífið fyrir Framsóknarmenn að eiga yfir höfði sér flokksþing í janúar þar sem líklega skerst í odda. Þangað til eru heilir þrír ársfjórðungar sem óánægja og tortryggin getur haldið áfram að grafa um sig í flokknum. Reyndar er dálítið óvenjulegt að halda flokksþing svona um hávetur þegar dagurinn er stystur og allra veðra von – það er vel hugsanlegt að verði illfært og gildir framsóknarbændur komist ekki leiðar sinnar á fundinn. Þetta er altént einn óvissuþátturinn.

Tæplega verður séð að Sigmundur Davíð Gunnlaugsson eigi möguleika á að endurheimta formannssætið, slíkt myndi magna upp hjaðningavíg í flokknum. Sigurður Ingi Jóhannsson var auðheyrilega að beina orðum til hans á miðstjórnarfundinum í gær. Sigmundi hefur orðið tíðrætt um breytingar sem hafa orðið á stjórnmálunum, en Sigurður Ingi sagði ekki tilefni til að breyta stefnunni þótt einhverjir segðu að heimurinn væri að breytast:

En hver er sú stefna, hverjir eru þeir straumar, af hverju erum við að missa; vilja menn feta sig á slóð forseta Bandaríkjanna eða Le Pen í Frakklandi og fleiri úr þeim ranni? Er einhver í þessum sal sem telur að þar liggi tækifæri Framsóknarflokksins? Er einhver sem telur að með því að víkja frá hefðbundnum gildum flokksins muni fylgið sópast að honum?

Það er enginn sérstakur sáttatónn í þessu hjá Sigurði – en Sigmundur býður heldur ekki upp á sættir við hann. Á meðan styrkist staða Lilju Alfreðsdóttur sem margir horfa til sem framtíðarformanns í flokknum. Lilja var handgengin Sigmundi þegar hann var forsætisráðherra en nú verður reyndar ekki annað séð en ágætt samband sé milli hennar og Sigurðar Inga. Má kannski segja að hún sitji líkt og klofvega í flokknum. Lilja var í Silfrinu hjá Fanneyju Birnu Jónsdóttur í dag, vildi ekki segja af eða á um hvort hún gefi kost á sér til formanns. Það er skiljanlegt á þessum tímapunkti, enda getur margt gerst þangað til í janúar. En Lilja, líkt og Sigurður Ingi, er ætti að geta unnið hvort tveggja til hægri og vinstri.