Nú er maður farinn að lesa að leikur Íslands og Englands í Nice á mánudaginn verði hefnd fyrir Icesave. Og jafnvel þorskastríðin líka. Jú, það var óhjákvæmilegt að þetta yrði nefnt.

Er ekki hægt að finna eitthvað fleira til að hefna fyrir?

Innrás Breta 5. maí 1940, þegar sagt er að Íslendingum hafi verið kippt inn í nútímann?

Viðskipti Englendinga við Íslandsstrendur fyrr á öldum – í óleyfi? Dráp Björns Þorleifssonar hirðstjóra 1467?

Við Íslendingar eigum reyndar ágætt tækifæri núna til að koma Englendingum úr jafnvægi. Við gætum tekið upp á því að syngja ættjarðarljóðið Eldgamla Ísafold eftir Bjarna Thorarensen.

Eldgamla Ísafold,
ástkæra fósturmold,
fjallkonan fríð.
Mögum þín muntu kær,
meðan lönd girðir sær
og guma girnist mær,
gljáir sól á hlíð.

Eldgamla Ísafold
ástkæra fósturmold,
Fjallkonan fríð.
Ágætust auðnan þér
upp lyfti biðjum vér,
meðan að uppi er
öll heimsins tíð.

Þetta ljóð er einatt sungið við lag eftir Thomas Augustine Arne, sem er breski þjóðsöngurinn – God Save Our Queen/King.

Það má svo geta þess að í Nice, þar sem leikurinn fer fram, var Albert Guðmundsson atvinnumaður í fótbolta. Hann lauk ferlinum með liði Nice. Mig minnir reyndar að Jónas frá Hriflu, sem skrifaði knattspyrnusögu Alberts, bók sem margir drengir lásu á sinni tíð, hafi notað hið ítalska heiti borgarinnar, Nizza – eins og súkkulaðið.

Albert var raunar heiðursborgari í Nice – eins og sjá má í frétt frá 1979. Þegar ég var sem mest í Frakklandi á níunda áratugnum hitti maður enn margt fólk sem mundi eftir fótboltaferli hans.

Við getum svo bætt við litlum fróðleiksmola. Albert Guðmundsson er tengdaafi Guðmundar Benediktssonar, knattspyrnulýsandans sem nú er orðinn heimsfrægur – Guðmundur er kvæntur Kristbjörgu, dóttur markakóngsins Inga Björns, sonar Alberts.