Eitt það dularfyllsta í stjórnmálunum um þessar mundir er hin svokallaða Bingó-áætlun sem sagt hefur verið frá í stórum fréttum í Morgunblaðinu tvo daga í röð.

Seðlabankinn sver af sér bingóið, en Morgunblaðið ítrekar með því að endurtaka nánast sömu frétt.

Bingó er sagt ganga út á að nauðasamningar Glitnis og Kaupþings verði ekki samþykktir nema fáist 75 prósenta afsláttur af krónueignum þrotabúanna.

Verður að segjast er að „bingó“ er ekki gott orð yfir þetta.

Annars er kannski umhugsunarverðara hversu mikið ósamræmi er í yfirlýsingum um hinar erlendu kröfur. Merkilegur skortur á samhljómi er milli ríkisstjórnarflokkanna og svo virðist Seðlabankinn vera einn að róa. Kærleikar stjórnarflokkanna í hans garð eru svo litlir að jafnvel er rætt um að tími sé kominn til að fjölga seðlabankastjórum aftur, að setja menn við hliðina á Má Guðmundssyni.

Morgunblaðið rær undir með afar herskárri umræðu um kröfuhafa, en svo eru aðrir sem hvetja til þess að farið sé að öllu með gát, eins og Andri Geir Arinbjarnarson í þessum pistli á Eyjunni.