Í New York Times í dag birtist grein um íslenska orkumarkaðinn eftir blaðmanninn Andrew Higgins.

Hann fjallar meðal annars um orkuverð til stóriðju og kemst að þeirri niðurstöðu að það sé afar lágt, meira en helmingi lægra en tíðkast í Erópusambandinu og ekki nema fjórðungur þess sem er nú talið eðlilegt að greiða fyrir endurnýjanlega orku:

„What Landsvirkjun charges aluminum smelters exactly is a secret, but in 2011 it received on average less than $30 per megawatt/hour — less than half the going rate in the European Union and barely a quarter of what, according to the Renewable Energies Federation, a Brussels-based research unit, is the average tariff, once tax breaks and subsidies are factored in, for “renewable” electricity in the European Union. Iceland would not easily get this top “renewable” rate, which is not a market price, but it still stands to earn far more from its electricity than it does now.“