„Ég lít á ykkur sem hyski.“

Er þetta ekki dæmi um margt sem er andstyggilegt og öfugsnúið í stjórnmálum? Þegar menn fara að líta á pólitíska andstæðinga sem óæðri verur?

Vitleysinga, pakk – eða þaðan af verra.

— — —

Ég var í kvöld að horfa á norska kvikmynd sem heitir Til ungdommen. Hún fjallar um ungliða í norskum stjórnmálahreyfingum í kringum hina hræðilegu atburði í Útey sumarið 2011. Það er merkilegt við myndina að gerð hennar stóð yfir frá því fyrir árásina, hún sýnir þannig tímann á undan og eftir.

Myndin sýnir vel að öll þessi ungmenni, stúlka úr Verkamannaflokknum, strákur úr Hægriflokknum, annar strákur úr Framfaraflokknum og ung stúlka úr Sósíalíska vinstriflokknum, eru ágætar manneskjur, viðkunnannlegar og viðkvæmar, hver á sinn hátt. Þau vilja öll ná árangri í lífinu, en líka gera gagn.

Þeim er fylgt um nokkurt skeið, í gegnum umræðufundi, skólakosningar, já, og í gegnum sorgina eftir Útey. Og svo samstöðuna sem norska þjóðin sýndi. Myndin áréttar mjög greinilega hversu lýðræðið er mikilvægt þegar á reynir og hvað er mikilvægt að sýna öðru fólki virðingu. Ungliðarnir í myndinni lærðu að það var meira sem sameinaði þá en sundraði þeim.

Á sýningu á myndinni kvöld var ung kona sem er ein af eftirlifendunum, hún spilar á gítar í myndinni, atriðið er tekið í Útey skömmu fyrir morðárásina. Margir þeirra sem hlýða á sönginn létu lífið.Og í kvöld söng hún sama lag í Bíó Paradís og lék undir á gítarinn.

Það var býsna magnað.

Myndin er sýnd í BíóParadís um helgina.

Leikstjóri Til ungdommen Kari Anne Moen og Renate Tarnes, sem lifði af árásina í Útey, verða gestir í Silfri Egils á sunnudag.