Ef við lifðum ennþá í íslenska spillingar-, klíku- og flokksgæðingaskipulaginu, þá væru Geir H. Haarde, Valgerður Sverrisdóttir eða Össur Skarphéðinsson sennilega á leið í Seðlabankann.

Hugsanlega erum við nú á leiðinni út úr þessum tíma.

Ef fórnarkostnaðurinn er sá að hafa Norðmann sem seðlabankastjóra um stundarsakir – ja, þá er það hið besta mál.

Jón Sigurðsson talar um að Seðlabankinn hafi mátt sæta pólitísku einelti. En ef skoðaður er listinn hér fyrir neðan má sjá að eineltið hefur staðið í marga áratugi.

Þetta er listi yfir seðlabankastjórana frá upphafi, bankinn var ekki stofnaður fyrr en 1961. Áður var hann bara skúffa.

Jóhannes Nordal 1961-1993

Jón G. Maríasson 1961-1967

Vilhjálmur Þór 1961-1964 (fyrrverandi forstjóri SÍS, ráðherra í utanþingsstjórninni 1943-44)

Sigtryggur Klemensson 1966-1971

Davíð Ólafsson 1967-1986 (fyrrverandi alþingismaður fyrir Sjálfstæðisflokkinn)

Svanbjörn Frímannsson 1971-1973 (SÍS-maður, fulltrúi Framsóknar)

Guðmundur Hjartarson 1974-1984 (eini seðlabankastjórinn sem kommarnir eignuðust!)

Tómas Árnason 1985-1993 (fyrrverandi þingmaður og ráðherra fyrir Framsókn)

Geir Hallgrímsson 1986-1990 (fyrrverandi formaður Sjálfstæðisflokksins og forsætisráðherra)

Birgir Ísleifur Gunnarsson 1991-2005 (fyrrverandi borgarstjóri, þingmaður Sjálfstæðisflokks og ráðherra)

Jón Sigurðsson 1993-1994 (fyrrverandi þingmaður Alþýðuflokksins og ráðherra)

Steingrímur Hermannsson 1994-1998 (fyrrverandi formaður Framsóknarflokksins og forsætisráðherra)

Finnur Ingólfsson 2000-2002 (fyrrverandi ráðherra og varaformaður Framsóknarflokksins)

Jón Sigurðsson: 2003-2006 (tók „framsóknarstöðuna“ innan bankans, síðar formaður flokksins og ráðherra)

Davíð Oddsson: 2005-2009 (fyrrverandi formaður Sjálfstæðisflokksins og forsætisráðherra)

Eiríkur Guðnason: 1994-2009

Ingimundur Friðriksson: 2006-2009