Maður spyr sig:

Eru kosningarnar 25. apríl tóm vitleysa?

Á sú flokkspólitíska stjórnmálabarátta sem við eigum í núna og förum í gegnum næstu vikurnar eigi nokkurn rétt á sér við þessar aðstæður?

Það er hvergi nein batamerki að sjá, ástandið virðist nánast óviðráðanlegt.

Íslenska hagkerfið er rústir einar. Hér er í raun neyðarástand.

Upphrópanir á flokksfundum og kosningaþras hjálpa voða lítið.

— — —

Andri Geir Arinbjarnarson, sem var gestur hjá mér í Silfrinu á sunnudag, birtir svohljóðandi lista á bloggi sínu:

„Ísland er að verða land öfga, allt er annað hvort vanmetið eða ofmetið:

Hér er smá listi yfir vanmetið ástand:

Skuldir einstaklinga

Skuldir atvinnuveganna

Ríkishallinn

Erlendar skuldir

Icesave

Fátækt

Spilling

Atvinnuleysi

Staða atvinnuveganna

Fúsk hér og þar og alls staðar

Hið ofmetna er hins vegar:

Hæfni stjórnmálamanna til að ráða við ástandið

Lýðræðisleg vinnubrögð á öllum stigum þjóðfélagsins

Reynsla og þekking skilanefnda og annarra ráða og stjórna ríkisins

Krónan sem framtíðargjaldmiðill

Staða Íslands utan ESB

Eftirlitststofnanir ríkisins

Fjórflokkakerfið

Hraði og öryggi í ákvarðanatöku

O.s.frv.“