Það gengu sögur um það á dögum hrunsins að bankastjórnendur og bankaeigendur væru mjög uppteknir.

Á þeim tíma voru þeir hræddir, það var ekki fyrr en seinna að þeir föttuðu að þeir þyrftu ekki mikið að óttast.

Að ríkisstjórnin væri sem lömuð og yfirvöld á Íslandi ætluðu ekki sýna neitt nema linkind.

En þessa daga var sagt að unnið unnið væri dag og nótt við tvö verkefni:

Að eyða gögnum og að koma peningum undan.

Það er greinilegt að hið síðarnefnda á við rök að styðjast, sbr. þessa frétt Stöðvar 2 og þessa frétt RÚV.

Nú spyr maður:

Er hægt að ná þessum peningum aftur úr skattaskjólunum?

Eða eru útrásarmennirnir kannski tilbúnir að koma með þá aftur – og reyna þannig að ná sáttum við þjóð sína?