Umsókn um aðild Íslands að Evrópusambandinu verður lögð fram í júlí.

Fyrst þarf að fjalla um aðildarumsóknina á vettvangi framkvæmdastjórnar ESB. Það tekur nokkurn tíma.

Síðan hefjast eiginlegar samningaviðræður, líklega á næsta ári.

Þetta getur tekið tvö og hálft til þrjú ár.

Kannski eitthvað styttri tíma vegna þess að Ísland er í EES og er þar partur af ESB á fjöldamörgum sviðum.

Við erum líka í Schengen-samstarfinu, ólíkt til dæmis Bretlandi.

Erfiðustu málin verða sjávarútvegurinn, kannski landbúnaðurinn og svo þarf Ísland að fá lausn á gjaldmiðilsmálum sínum. Það er náttúrlega ljóst að eins og er uppfyllir Ísland ekki skilyrði um upptöku evrunnar.

Það getur vel verið að aðildarsamningur verði felldur. Það er engin leið að spá um það. Að sumu leyti gæti það ráðist af ástandinu á Íslandi eftir nokkur ár – og hvernig efnahagslífið í Evrópu þróast.

Varðandi sjávarútveginn þá benti franskur sérfræðingur sem ég hitti mér á að Íslendingar ættu einfaldlega að byggja kröfur sínar á núverandi fyrirkomulagi fiskveiða við landið, þ.e. núgildandi skiptingu fiskveiðikvóta sem og flökkustofna. Hann taldi ekki óhugsandi að það yrði samþykkt.