Kristján Friðriksson í Últímu var einn af mínum uppáhaldsmönnum á unglingsárum. Dóttir hans, Sigrún, var bekkjarsystir mín og vinkona, og í gegnum hana kynntist ég Kristjáni og fjölskyldunni, syninum Friðriki sem spilaði listavel á píanó og átti gott plötusafn, og þremur bráðskemmtilegum systrum, Guðrúnu, Ásrúnu og Heiðrúnu. Að ónefndri móðurinni á heimilinu, Oddnýju. Heimili þeirra í Garðastrætinu var einstaklega skemmtilegt.
Kristján var mikill hugsjónamaður sem vildi vinna landi og þjóð gagn – og fór sínar eigin leiðir. Hann skrifaði meðal annars bókina Farsældarríkið og manngildisstefnan – hún hefur nú verið sett á netið eins og sjá má hér.
