Sturla Böðvarsson er að hverfa af Alþingi. En hann er ekki kátur. Og segist ekki hafa tekið ákvörðun um að hætta fyrr en….

„Það var ekki fyrr en ég stóð frammi fyrir mótframboði um embætti forseta Alþingis sem ég beið lægri hlut í kosningum. Þar var kosningastjóri í raun og veru enginn annar en bóndinn á Bessastöðum,“ segir Sturla.

Hann sagði kosninguna hafa af hálfu sjálfstæðismanna verið mælingu á heilindum og drengskap framsóknarmanna og afstöðu þeirra sem höfðu mært hann og störf hans.

„Bessastaðabandalagið, eins og ég kalla stuðningsmenn minnihlutastjórnarinnar, stóðst ekki prófið.“ Sturla sakaði forseta Íslands, Ólaf Ragnar Grímsson, um afskipti af stjórnarmynduninni og sagði þau dæmalaus.

„Forsetinn hikaði ekki við að hafna stjórn allra flokka, skáka Sjálfstæðisflokknum burt og setja til valda Vinstri græna sem höfðu bæði leynt og ljóst staðið fyrir grjótkastinu og innrásinni í Alþingishúsið og í raun staðið fyrir valdatöku þegar Samfylkingin missti kjarkinn eftir árásina á Alþingishúsið og aðförina að fundi Samfylkingarinnar í Leikhúskjallaranum,“ sagði Sturla og bætti því við að það mætti með sanni segja að minnihlutastjórn Jóhönnu hefði komist til valda í skjóli ofbeldis.

„Það var sláandi fyrir okkur sem vorum í þinghúsinu þegar sem mest gekk á að verða þess áskynja þegar ofbeldisfólkið sem réðst á Alþingishúsið fór eftir að Vinstri grænir fengu sitt fram og höfðu sest í ráðherrastóla.“

Kannski lýkur tímabili þegar Sturla hverfur af þingi. Forsetar Alþingis hafa í um langt skeið verið þingmenn úr Sjálfstæðisflokknum sem detta úr röðinni þegar velja skal ráðherra:

Ólafur G. Einarsson, Salóme Þorkelsdóttir, Halldór Blöndal, Sólveig Pétursdóttir, Sturla Böðvarsson.

Í tíð þeirra hefur starfsaðstaða þingmanna batnað mjög – og líka kjör þingforsetans.

En virðing þingsins og áhrif hafa farið þverrandi.