Ekki held ég að margir taki undir það með Kjartani Gunnarssyni að það séu hreinsanir þegar Davíð Oddsson og Baldur Guðlaugsson eru látnir fara úr embættum sínum.

Tveir af höfuðpaurunum í valdakerfi Sjálfstæðisflokksins.

Líklega hefði hvorugur þeirra átt að vera þarna til að byrja með.

Eitt af því sem hefur tröllriðið Íslandi er svokölluð útnefningaspilling. Jón Steinsson skrifaði til dæmis þennan pistil þar sem hann sagði að pólitískar mannaráðningar hefðu reynst Íslendingum dýrkeyptar:

„Við þurfum að lifa með afleiðingum pólitískra ráðninga ekki bara í Seðlabankanum heldur einnig í dómskerfinu, lögreglunni, utanríkisþjónustunni, heilbrigðiskerfinu, ráðuneytunum, ríkisstofnunum, ríkisfyrirtækjum og víða annars staðar. Við líðum öll fyrir þessar ráðningar á hverjum degi þótt það sé ekki augljóst nema þegar allt ef komið í óefni.“

Davíð var augljóslega vanhæfur seðlabankastjóri, ekki aðeins vegna skorts á hagfræðimenntun heldur fyrst og fremst vegna þess pólitíska farangurs sem hann bar inn í Seðlabankann.

Og Baldur Guðlaugsson er lögfræðingur úr innsta hring flokksins sem var dubbaður upp sem ráðuneytisstjóri í fjármálaráðuneytinu.

Honum var, svo að segja, raðað á garðann eins og fleirum. Meira að segja Hæstiréttur varð fyrir þessu.

Og talandi um hreinsanir finnur maður sárlega til þess hvað vantar Þjóðhagsstofnun. Við hefðum verið betur stödd með nákvæmari og hugsanlega óumdeildar upplýsingar um þjóðarbúskapinn.

En Þjóðhagsstofnun var hreinsuð burt – af Davíð Oddssyni forsætisráðherra þegar honum mislíkaði við upplýsingarnar sem þaðan komu.

Í DV í dag er úttekt þar sem er fjallað um hvernig Björgólfur Guðmundsson eignaðist Landsbankann. Þar segir Steingrímur Ari Arason, sem sagði sig úr einkavæðingarnefnd vegna sölu bankans til Björgólfsfeðga, að það hafi verið pólitísk ákvörðun, ekki fagleg, að selja bankann til þeirra. Má geta þess að þegar Steingrímur sagði sig úr nefndinni  lýsti hann því yfir að hann hefði aldrei kynnst öðrum eins vinnubrögðum.

Nú segir hann:

„Það má segja að það hafi verið pólitískt mat stjórnvalda að það að ná einkavæðingunni fram hratt réttlætti þá aðferð að nánast handvelja kaupendurna. En það má heldur ekki gleyma því að tryggja átti sanngjarnt og eðlilegt verð fyrir hlut ríkisins í bankanum og það var önnur af ástæðunum fyrir afsögn minni að með því að vera svona ákaft í að selja þessum aðilum var ríkið að veikja sína samningsstöðu. Þess vegna náði Samson þessum afslætti á hlut ríkisins í bankanum. Það hefði aldrei átt að gerast undir venjulegum kringumstæðum. Faglegar vinnureglur voru því settar til hliðar við sölu Landsbankans.“

Það fylgdi svo með kaupunum að Kjartan Gunnarsson, framkvæmdastjóri Sjálfstæðisflokksins, sat áfram í stjórn bankans.