Þetta eru sérkennileg orð hjá Þorgerði Katrínu sem nú ætlar að vera forsætisráðherra um hríð:

Í samtali við Fréttablaðið sagði hún að í ljósi stöðunnar væri óumflýjanlegt að kjósa í vor. Hins vegar væri það ekki besti kosturinn með tilliti til efnahagsástandsins. Benti hún á að fræðimenn teldu að vegna kosninga hefði kreppan í Finnlandi á fyrrihluta tíunda áratugarins lengst um tvö ár. Svíar hefðu á hinn bóginn komist fyrr en ella út úr sínum efnahagsþrengingum þar sem ekki var gengið til kosninga.”

Við vitum ekkert hvað kemur út úr kosningum. Hvað til dæmis með kjör Obamas í Bandaríkjunum? Mun það lengja kreppuna eða hefði verið betra að hafa Bush áfram?

Eða í Bretlandi þar sem situr hinn trausti rúni Gordon Brown sem hélt því fram að sveiflur í hagkerfinu væru liðin tíð og Bretar myndu halda áfram á eílífri göngu í átt til sólarlagsins?

Minni líka á það sem Fjalar Sigurðarson sagði í þætti hjá mér um síðustu helgi:

Að sagt væri að ekki mætti persónugera vandann. En hins vegar væru menn á fullu að persónugera lausnina.