Timothy Garton Ash skrifar merkilega grein í Guardian í gær þar sem hann fjallar um heimsókn Sarkozys Frakklandsforseta til Bretlands.

Í heimsókninni hefur Sarkozy látið allt öðruvísi en fyrirrennarar hans á forsetastóli. Hann á ekki nógu sterk orð til að þakka Bretum fyrir að hafa barist fyrir Frakka í stríðinu, hann lofar og prísar breskt þjóðfélag.

Sarkozy er um leið að gera Bretum tilboð. Að þjóðirnar taki upp mikið og náið samstarf innan Evrópusambandsins og Nató. Á móti segist Sarkozy vera reiðubúinn til að gera Frakkland aftur virkara innan Nató – sem það hefur ekki verið frá tíma De Gaulles.

Garton Ash telur þetta vera einstakt tækifæri. Evrópa með Breta og Frakka í vinfengi geti orðið sterkara bæði í efnahagslegu og utanríkispólitísku tilliti. Hann álítur að Gordon Brown skilji þetta. Hins vegar velti það ekki síður á Íhaldsflokknum sem allt bendir til að muni komast til valda í Bretlandi innan tíðar, kannski ekki seinna en á næsta ári.

Garton Ash segir að Íhaldsflokkurinn sé fullur af eldklárum mönnum sem eigi að geta séð hvílíkar pólitískar leikfléttur geti sprottið af heimsókn Sarkozys.

Hins vegar sé ekki líklegt að flokkurinn muni nýta sér þetta. Hann sé nefnilega enn í aðra röndina the stupid party – eins og hann hefur stundum verið kallaður í gegnum árin.

Sögulega séð er samband þessara ríkja auðvitað stórmerkilegt. Þau hafa verið að keppa síðan á miðöldum. Örlögin höguðu því svo að Bretar og Frakkar börðust saman í tveimur stórstyrjöldum tuttugustu aldarinnar.

Margir á Bretlandi telja reyndar að það hafi verið misskilningur – þeir hafi barist við rangan aðila. Hinn raunverulegi óvinur sé Frakkland.