
Norrænir prestar vilja leggja áherslu á að helvíti sé andlegt frekar en líkamlegt, að það sé einmanakennd og sú tilfinning að lífið sé einskisvert.
Við brennum semsagt ekki í eilífum eldi heldur verðum við stödd í mynd eftir Ingmar Bergman.
Eða viljum við frekar þessa gömlu vítisvist, í anda Hieronymusar Bosch?