Það er merkilegt að vera í Þýskalandi og sjá fréttir af því að Ísland sé dýrasta land í heimi. Ég skoðaði matseðil á einu dýrasta veitingahúsi Berlínar, þar sem eru kjólklæddir þjónar og stífpressaðar munnþurkur – sýndist að verðið væri álíka hátt og á miðlungs veitingahúsi í Reykjavík.

Aðalréttur á 2500-3000 krónur.

En hér er líka fullt af góðum stöðum sem eru miklu ódýrari. Í gærkvöldi fórum við á þekktan indverskan stað, Amrit við Oranienburgerstrasse. Staðurinn er þekktur fyrir góðan og vel útilátinn mat, en um leið er þjónustan ágæt og öll umgjörðin aðlaðandi.

Við fengum okkur þrjá mangódrykki, svokallað mango lassi.

Lambakjötsrétt, lamb korma.

Kjúklingarétt, chicken dahlwala stendur á reikningnum.

Stóra flösku af kolsýrðu vatni. Hrísgrjón. Nan brauð.

Þetta kostaði samanlagt 35 evrur. 3000 krónur. Maturinn var í alla staði prýðilegur.

Fær maður meira en einn rétt á Austur-Indíafélaginu fyrir þetta verð?

Ég veit að Þjóðverjar þola ekki verðbólgu. Það er sagt að þetta sé inngróið í þjóðarsálina síðan í óðaverðbólgunni eftir fyrra stríð.

Þurfum við Íslendingar ekki að fara að koma okkur upp svona ofnæmi? Eða er einhver lógísk skýring á okrinu?