Samanlagt hafa Miðflokkurinn og Flokkur fólksins 11 þingmenn – eða  jafnmarga og Vinstri græn. Þar af eru reyndar bara tvær konur – Ingu Sæland virðist líða býsna vel í félagsskap karla.

Sigmundur Davíð talar um bandalag eða samstarf milli flokkanna, Inga dregur aðeins í land með það, en það er ljóst að þau eru pólitískt skotin hvort í öðru. Þau koma akandi saman á Bessastaði.

Svo er spurning hvort þetta styrkir þau eða veikir gagnvart möguleikanum að komast í ríkisstjórn. Eins og áður segir er þingstyrkur þeirra samanlagt nokkuð mikill, en það gæti hins vegar vakið upp misjafnar kenndir hjá samstarfsflokkum ef þau verða of náin. Fyrir Sigmund kann að vera klókt að reyna að hertaka Ingu, en það getur valdið tortryggni í öðrum herbúðum.

Það er líka greinilegt að Sjálfstæðisflokkurinn vill miklu frekar fara í ríkisstjórn með Vinstri grænum og rær að því öllum árum. En Katrín Jakobsdóttir gæti aldrei farið þá leið nema að athuga vel og rækilega hvort hún nái að mynda ríkisstjórn til vinstri.

Þar gæti Sjálfstæðisflokkurinn misst af vagninum og staðið uppi utan stjórnar. Stjórnarmyndun í svona flókinni stöðu er snúið tafl.