Það er ákveðinn samhljómur milli þess sem Píratinn Smári McCarthy og Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, fyrrverandi forsætisráðherra, segja um starfsemina á Alþingi. Þeir eru þó varla á sama máli um aðra hluti, það er stutt síðan Sigmundur tók feil á Smára og taldi að hann væri varaþingmaður.
En Smári skrifar í grein sem birtist á Eyjunni.
En stærsta atriðið sem virðist vanta á Alþingi er einhverskonar samkennd. Ég á ennþá eftir að upplifa það, sitjandi í þingsalnum, að allir séu að vinna að sama markmiði ─ að betrumbæta Ísland í þágu allra. Mig langar til að trúa því, en ég bara get það ekki. Vandinn er nefnilega sá að allt of oft heyrast raddir slíkra sérhagsmuna að manni líður eins og óboðnum gesti í þjófabæli.
Og Sigmundur segir í viðtali við Ríkisútvarpið:
Ég held að það geri sér nú flestir grein fyrir því sem fylgjast með stjórnmálum að þingið er ekki besti vettvangurinn til að koma málum hratt í framkvæmd eða vera vettvangur frumlegrar umræðu,“ segir Sigmundur. Eðli málsins séu þar fyrst og fremst afgreidd mál sem verði til í kerfinu og hjá ríkisstjórninni. „Reynsla mín er sú að nýjar og frumlegar hugmyndir verða iðulega til utan þingstarfanna.
