Þessa ljósmynd tók ég um daginn í upptökuferð Kiljunnar á Reykjanesi. Við fórum að hinum magnaða Reykjanesvita en þar fyrir utan svarrar brimið við ströndina, öldur komu inn á stærð við margra hæða hús.

Útsýnið var stórkoslegt. Ég er ekki mikill myndasmiður, en sumpart minnir þetta á landslagsmálverk.

Það er eiginlega furðulegt að við skulum ekki beina fleiri ferðamönnum út á Reykjanes. Jú, það fer í Bláa lónið – það er svo skrítið að okkur Íslendingum finnst það fæstum tilkomumikills staður. Er hugsanlega hægt að segja að hann sé ofmetinn?

En ekki langt þar frá er Krýsuvík. Þar er jarðhiti og hverir, ótrúlega fallegir litir í landinu og skammt undan Krýsuvíkurbjarg. Og þar er miklu færra fólk á ferðinni en við Geysi, meira næði til að njóta náttúrunar.

Kirkjan í Hvalsnesi er handan við flugbrautirnar í Keflavík, einstök steinbygging frá 19. öld. Rímar dálítið við sjálft Alþingishúsið. Þar þjónaði Hallgrímur Pétursson og þar er steinn sem hann hjó til minningar um dóttur sína Steinunni. Við fjölluðum um þetta í Kiljunni í síðustu viku

Og svo er það Reykjanesvitinn. Þarna var reistur fyrsti viti á Íslandi 1878. Við fórum úr Kiljunni til að leita að bókmenntatengingum – og jú við fundum þráð milli vitans og stórskáldsins T.S. Eliot.

Þetta er semsé lítil bókmenntagetraun – hver er sá þráður? Þetta verður í Kiljunni í kvöld.